Ukończył szkołę handlową. W czasie II wojny światowej był w latach 1942–1945 żołnierzem Wehrmachtu. Do 1946 przebywał w niewoli radzieckiej. Po uwolnieniu został obywatelem wschodnioniemieckim i osiadł w NRD. Pragnął zostać muzykiem czemu przeszkodziła rana ręki odniesiona w czasie wojny. Przez kilka kolejnych lat pracował jako urzędnik, funkcjonariusz śledczy w policji (DVP), działacz kulturalny i reporter prasowy. Od 1954 zajął się wyłącznie pracą literacką. Odbył wiele podróży do Europy i Azji (kilkakrotnie odwiedził Polskę, która również była obecna w jego twórczości), dokumentując je reportażami literackimi.
Twórczość
W jego twórczości wyróżnić można trzy zasadnicze kierunki zainteresowań:
Pierwszy nurt odzwierciedlają utwory Davida kierowane do dorosłych i związane głównie z wyborem drogi politycznej i życiowej dokonywanym przez Niemców w tym okresie. Drugi stanowi kontynuację młodzieńczych muzycznych zainteresowań pisarza i składają się na niego beletryzowane biografie wielkich muzyków (Schuberta, Beethovena). Trzeci, w którym autor zdobył największą popularność, to powieści adresowane do młodzieży, których motywem przewodnim jest analiza postawy moralnej człowieka nie mogącego zaakceptować rzeczywistości uważanej przez siebie za niesprawiedliwą i nieludzką.
Die Verführten, Halle (Saale) 1956 (wyd. pol. 1956 pt. Uwiedzeni)
Gegenstos ins Nichts, Berlin 1957
Befehl ausgeführt, Berlin 1958
Michael und sein schwarzer Engel, Berlin 1958
Briefe an den lieben Gott, Berlin 1959
Der erste Schus, Berlin 1959
Der goldene Rachen, Berlin 1960
Der Granitschädel, Halle (Saale) 1960
Sechs Stare sasen auf der Mauer, Berlin 1961
Im Land der Bogenschützen, Berlin 1962
Der singende Pfeil, Berlin 1962
Polnische Etüden, Berlin 1963
Beenschäfer, Berlin 1964
Freitags wird gebadet, Berlin 1964
Das Haus im Park, Berlin 1964
Der Spielmann vom Himmelpfortgrund, Berlin 1964 (wyd. pol. 1964 pt. Muzyk z ulicy Himmelpfortgrund)
Die goldene Maske, Berlin 1966
Der Schwarze Wolf, Berlin 1966 (wyd. pol. 1970 p. t. Czarny Wilk)
Tenggeri, Berlin 1968 (wyd. pol. 1972 p. t. Tenggeri, syn Czarnego Wilka)
Bärenjagd im Chentei, Berlin 1970
Begegnung mit der Unsterblichkeit, Berlin 1970 (wyd. pol. 1964 p. t. Spotkanie z nieśmiertelnością)
Die Überlebende, Berlin 1972 (wyd. pol. 1976 p. t. Ocalona)
Antennenaugust, Berlin 1975
Der Bär mit dem Vogel auf dem Kopf, Berlin 1977 (razem z Gerhardem Gossmannem)
Was sich die schönste aller Wolken wünschte, Berlin 1977 (razem z Karl-Heinzem Appelmannem)
Der Löwe mit der besonders schönen langen Mähne, Berlin 1978 (razem z Horstem Bartschem)
Der Khan mit den Eselsohren, Berlin 1981 (razem z Waltrautem Fischerem)
Goldwurm und Amurtiger, Berlin 1982 (razem z Gerhardem Gossmannem)
Rosamunde, aber nicht von Schubert, Berlin 1982
Das weise Pony, Berlin 1989
Nagrody
Kurt David (m.in.) trzykrotnie otrzymał Nagrodę Ministra Kultury NRD (1962, 1966 i 1972), a w 1973 został laureatem Nagrody Państwowej NRD. W 1970 otrzymał Nagrodę im. Alex Wedding.
Bibliografia
Nowy słownik literatury dla dzieci i młodzieży, KrystynaK.Kuliczkowska (red.), BarbaraB.Tylicka (red.), IzabellaI.Jastrzębska-Okoń, Warszawa: Wiedza Powszechna, 1979, ISBN83-214-0018-3, OCLC69343511.