Kusacz andyjski

Kusacz andyjski
Rhynchotus pentlandii
G.R. Gray, 1867
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki paleognatyczne

Rząd

kusacze

Rodzina

kusacze

Rodzaj

Rhynchotus

Gatunek

kusacz andyjski

Synonimy
  • Nothoprocta pentlandii (G.R. Gray, 1867)
Podgatunki

8 podgatunków – zobacz opis w tekście

Kategoria zagrożenia (CKGZ)

Zasięg występowania
Mapa występowania

Kusacz andyjski (Rhynchotus pentlandii) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny kusaczy (Tinamidae), zamieszkujący Amerykę Południową. Nie jest zagrożony wyginięciem.

Systematyka

Wielu autorów umieszcza ten gatunek w rodzaju Nothoprocta. Wyróżnia się 8 podgatunków.

Występowanie i biotop

Ameryka Południowa – Andy. Zasiedla strome zbocza na dużych wysokościach, punę (wysokogórską formację roślinną) oraz obrzeża lasów. Występuje w przedziale wysokości 70–4250 m n.p.m.

Charakterystyka

Kusacz andyjski na ilustracji z XIX w.

Wygląd zewnętrzny

Długość ciała: 27 cm; masa ciała: 275 g. Charakterystyczną cechą kusacza andyjskiego jest cienki zakrzywiony dziób, czarny w górnej części i różowy w dolnej.

Zachowanie

Ptak osiadły, prowadzi skryty tryb życia, ukrywając się większość dnia wśród skał i roślinności. Spłoszony odlatuje, bijąc ciężko skrzydłami.

Pożywienie

Wszystkożerny. Żeruje na ziemi, wyszukując nasiona, kiełki, świeże owoce, a także owady.

Lęgi

W sezonie lęgowym samiec kopuluje z różnymi samicami, z których każda składa do gniazda jaja.

Gniazdo

Gniazduje na ziemi w wygrzebanym dołku.

Jaja i pisklęta

Wysiadywaniem jaj i opieką nad młodymi zajmuje się samiec. Pisklęta kilka godzin po wykluciu potrafią samodzielnie wyszukiwać pokarm.

Podgatunki

Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) wyróżnia 8 podgatunków R. pentlandii:

Zagrożenia

Większość naturalnych wrogów kusaczy andyjskich to zwierzęta nocne.

Status zagrożenia

Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje kusacza andyjskiego za gatunek najmniejszej troski (LC – least concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako dość pospolity. Ze względu na brak dowodów na spadki liczebności bądź istnienie poważnych zagrożeń dla gatunku BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako prawdopodobnie stabilny.