Kusacz ciemny

Kusacz ciemny
Crypturellus kerriae
(Chapman, 1915)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Nadrząd

ptaki paleognatyczne

Rząd

kusacze

Rodzina

kusacze

Rodzaj

Crypturellus

Gatunek

kusacz ciemny

Synonimy
  • Crypturus kerriae Chapman, 1915
Kategoria zagrożenia (CKGZ)

Zasięg występowania
Mapa występowania

Kusacz ciemny (Crypturellus kerriae) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny kusaczy (Tinamidae). Występuje na pograniczu Ameryki Centralnej i skrajnie północno-zachodniej części Ameryki Południowej. Bliski zagrożenia wyginięciem. Nie wyróżnia się podgatunków.

Zasięg występowania

Całkowity zasięg występowania szacowany jest na 18 770 km², zaś obszar zajmowany na 3464 km². Obejmuje południowo-wschodnią Panamę oraz skrajnie północno-zachodnią i zachodnią Kolumbię. Środowisko życia stanowią pierwotne wilgotne lasy, w Kolumbii na wysokości 300–800 m n.p.m., w Panamie do 1400–1500 m n.p.m.

Morfologia

Długość ciała 25–30 cm, długość skrzydła jednej samicy 160,0 mm, ogona 39,6 mm, dzioba 27,2 mm, skoku 48,8 mm, długość skrzydła dwóch samców 165 mm, ogona 42,4 i 45,8 mm, dzioba 28 i 28,8 mm, skoku 45,3 i 56,4 mm. Górna szczęka czarniawa, dolna żółtawa. Głowa ciemnoszara. Gardło brudnobiałe. Wierzch ciała czekoladowobrązowy, spód jaśniejszy. Zewnętrzne chorągiewki lotek jasno nakrapiane. Sterówki bardzo krótkie. Nogi jasnoczerwone. Samica podobna do samca, lecz na pokrywach skrzydłowych ma wyraźne czarne prążkowanie. Osobniki młodociane są podobne do dorosłych, ale ich grzbiet jest mocno prążkowany w kolorze cynamonowobrązowym.

Tryb życia

Głos stanowi niski gwizd powtarzany w odstępie 2–3 sekund; określony na podstawie obserwacji w Panamie jako trójsylabowy i płaczliwy.

Żeruje na ziemi. Przypuszczalnie żywi się mieszanką nasion oraz opadłych owoców i nasion, a dietę uzupełnia bezkręgowcami. Brak informacji na temat lęgów.

Status, zagrożenia

IUCN od 2023 roku klasyfikuje kusacza ciemnego jako gatunek bliski zagrożenia wyginięciem (NT, Near Threatened); wcześniej, od 1994 roku był on uznawany za gatunek narażony (VU, Vulnerable). Populacja szacowana jest na 1300–7800 dorosłych osobników, a jej trend oceniany jest jako spadkowy. Zagrożeniem dla gatunku jest niszczenie środowiska poprzez budowę dróg, osad, wycinkę drzew oraz wydobycie surowców. Prawdopodobnie zagrażają mu też polowania.