| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data śmierci | |
| profesor nauk humanistycznych | |
| Specjalność: językoznawstwo polskie, językoznawstwo słowiańskie | |
| Alma Mater | |
| Doktorat |
1967 |
| Habilitacja |
1976 |
| Profesura |
20 października 1990 |
| Instytut | |
| Odznaczenia | |
Kwiryna Maria Handke (ur. 7 października 1932 w Kobryniu, zm. 17 maja 2021) – profesor nauk humanistycznych specjalizująca się w językoznawstwie polskim i słowiańskim, socjolog języka, specjalistka w zakresie nazewnictwa miejskiego, varsavianistka.
Studia wyższe odbyła w latach 1951–1955 na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Łódzkiego. Doktoryzowała się na podstawie pracy Typy semantyczne i strukturalne nazw ulic Warszawy (1967), w 1976 otrzymała stopień naukowy doktora habilitowanego. Przewodnicząca działającego społecznie Zespołu Nazewnictwa Miejskiego Warszawy od jego powstania na jesieni 1989, przewodnicząca Komisji Kultury Słowa Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, członkini Polskiego Towarzystwa Językoznawczego. Działała w Komitecie Językoznawstwa PAN, w latach 2007–2010 była przewodniczącą Rady Naukowej Instytutu Slawistyki PAN. Działała także w Stowarzyszeniu Grodnian im. Elizy Orzeszkowej. Autorka książek i artykułów naukowych z zakresu językoznawstwa ogólnego, socjologii języka, nazewnictwa miejskiego Warszawy i języka pisarzy.
Odznaczona została Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2004), Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2014).
Była żoną profesora Ryszarda Handke, wychowali córkę Monikę.