L7

L7
Rok założenia	1985
Pochodzenie	Los Angeles
Gatunek	punk rock, grunge, riot grrrl, metal alternatywny
Aktywność	1985–2001, 2014–obecnie
Wydawnictwo	Epitaph Records, Sub Pop, Slash Records, Man’s Ruin Records
	Skład
	Donita Sparks, Suzi Gardner, Demetra Plakas
	Byli członkowie
	Janis Tanaka, Gail Greenwood, Roy Koutsky, Jennifer Finch
	Strona internetowa

L7 – amerykański, feministyczny zespół grungeowy i punkrockowy riot grrrl, utworzony w 1985 przez Donitę Sparks oraz Suzi Gardner. Niebawem do zespołu dołączyły Jennifer Finch oraz Dee Plakas.

Historia

Nazwa zespołu pochodzi od slangowego terminu z lat 50. – „square”, który oznacza osobę uczciwą i tradycjonalistyczną, choć często mylnie traktuje się je (L7) jako odwołanie do seksualnej pozycji „69”. „L7” to także: pierwsza litera słowa „lesbian” (w języku angielskim – lesbijka), oraz liczba liter w tymże słowie. „L7” jest słyszalna w klasycznej piosence „Wooly Bully” zespołu Sam the Sham & the Pharaohs (Let's not be L7, come and learn to dance...). W swoim utworze „Bustin’ Out” (L7 – just a little too damn straight...) używa jej także Rick James.

W 1991 członkinie zespołu stworzyły Rock for Choice – grupę walczącą o prawo kobiet do aborcji. Rock for Choice wspierały znaczące w erze grunge'u zespoły muzyczne jak: Pearl Jam, Red Hot Chili Peppers, Nirvana, Rage Against the Machine.

Jeden z najbardziej spektakularnych momentów w historii L7 miał miejsce podczas występu na angielskim Reading Festival w 1992. Wtedy to Donita Sparks rzuciła zużytym tamponem w publiczność krzycząc: „Eat my used tampon, motherfuckers!”. Miał to być protest przeciwko tłumowi rzucającemu błotem w stronę sceny. Innym razem, w emitowanym późno w nocy angielskim programie rozrywkowym The Word Sparks ściągnęła majtki. Podczas koncertu w Londynie w 2000 roku jako nagrodę w zorganizowanej przez siebie loterii dziewczyny zaoferowały noc z perkusistką Demetrą Plakas.

Od 2001 roku zespół nie koncertuje, a Donita Sparks zaczęła solową karierę z zespołem Donita Sparks and The Stellar Moments, który w lutym 2008 wydał debiutancką płytę „Transmiticate”.

W 2014 roku zespół wznowił działalność.

Skład zespołu

Donita Sparks – gitara / wokal (założycielka)
Suzi Gardner – gitara / wokal (założycielka)
Demetra Plakas – perkusja / wokal (1988–2000, 2014–obecnie)

Byli członkowie zespołu

Gail Greenwood – gitara basowa / wokal (1996–1999)
Roy Koutsky – perkusja (1987–1988)
Janis Tanaka – gitara basowa (2000)
Jennifer Finch – gitara basowa / wokal (1987–1996, 2014–2026) (zmarła w 2026)

Dyskografia

Albumy

Rok	Tytuł	Wytwórnia	Notki
1988	L7	Epitaph Records	Debiut
1990	Smell the Magic	Sub Pop	W 1991 uzupełniony trzema dodatkowymi piosenkami
1992	Bricks Are Heavy	Slash Records	1. miejsce na liście Billboard Heatseekers
1994	Hungry for Stink	Slash Records	2. miejsce Billboard Heatseekers
1997	The Beauty Process: Triple Platinum	Slash Records	Pierwszy album bez basistki Jennifer Finch
1998	Live: Omaha To Osaka	Man’s Ruin Records	Album live
1999	Slap-Happy	Wax Tadpole Records	Ostatni studyjny album
2000	The Slash Years	Slash Records	Kompilacja popularnych piosenek zespołu z lat 1992–1997

Single i EPki

Rok	Tytuł	Album
1990	„Shove”	Smell the Magic
1992	„Pretend We're Dead”	Bricks Are Heavy
1992	„Everglade”	Bricks Are Heavy
1992	„Monster”	Bricks Are Heavy
1994	„Andres”	Hungry for Stink
1997	„Drama”	The Beauty Process: Triple Platinum
1997	„Off the Wagon”	The Beauty Process: Triple Platinum
1999	„Freeway”	Slap-Happy
1999	„Mantra Down”	Slap-Happy

Video

1991 – „Fast and Frightening”
1992 – „Pretend We're Dead”
1992 – „Everglade”
1992 – „Monster”
1994 – „Andres”
1994 – „Stuck Here Again”
1999 – The Beauty Process – dokument o grupie autorstwa reż. Krist Novoselic

Gościnnie

The Melting Plot – „Yummy Yummy” (1988)
Tantrum – „Bite The Wax Tadpole” (1988)
Radio Tokyo Tapes – „Sweet Sex” (1989)
Gabba Gabba Hey: A Tribute to the Ramones – „Suzy is a Headbanger” (1989)
Virus 100 – „Let's Lynch the Landlord” (1989)
The Big One/City of L.A. – „American Society” (1990)
Every Band Has A Shonen Knife Who Loves Them – „Bags” (1990)
Teriyaki Asthma – „Bloodstains” (1990)
International Pop Underground – „Packin' A Rod” (1991)
Alternative NRG – "Shitlist" (1994)
Natural Born Killers Soundtrack – „Shitlist” (1994)
The Grunge Years – „Shove” (1994)
Serial Mom Soundtrack – „Gas Chamber” (1994)
Tank Girl Soundtrack – „Shove” (1995)
Spirit of '73: Rock For Choice – „Cherry Bomb” Joan Jett (1995)
The Jerky Boys Soundtrack – „Hangin' on the Telephone” (1995)
Foxfire Soundtrack – „Shirley” (1996)
Twisted Willie – „Three Days” Waylon Jennings (1996)
A Small Circle of Friends – „Lion’s Share” (1996)
I Know What You Did Last Summer – „This Ain’t The Summer of Love” (1997)
Free the West Memphis 3 – „Boys in Black” (2000)
Grand Theft Auto: San Andreas Official Soundtrack Boxset – „Pretend We're Dead” (2004)

Przypisy

↑ AOL Radio Stations | Free Internet Radio | AOL Radio [online], music.aol.com [dostęp 2017-11-24] [zarchiwizowane z adresu 2009-02-24] (ang.).
↑ Nie żyje Jennifer Finch. Kilka dni wcześniej poinformowano o diagnozie [online], tvn24.pl, 20 lipca 2026 [dostęp 2026-08-17] .

Linki zewnętrzne

Oficjalna strona zespołu L7. l7official.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-07-01)].
L7 biografia w Rolling Stone. rollingstone.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-04-13)].
L7 na AllMusic
wywiad

[1] AOL Radio Stations | Free Internet Radio | AOL Radio [online], music.aol.com [dostęp 2017-11-24] [zarchiwizowane z adresu 2009-02-24] (ang.).

[2] Nie żyje Jennifer Finch. Kilka dni wcześniej poinformowano o diagnozie [online], tvn24.pl, 20 lipca 2026 [dostęp 2026-08-17] .