Labrador retriever

Labrador retriever
Ilustracja
Inne nazwy

Labrador Retriever (według nomenklatury FCI i ZKwP), dawniej pies św. Jana

Kraj patronacki

Kanada

Kraj pochodzenia

Kanada

Wymiary
Wysokość

56–57 cm (psy)
54–56 cm (suki)

Masa

29,5–36 kg (psy)
25–32 kg (suki)
(Uwaga: wagę podano według wzorca AKC; wzorzec FCI nie podaje wagi)

Klasyfikacja
FCI

Grupa VIII, Sekcja 1
wzorzec nr 122

AKC

Sporting

ANKC

Grupa 3 (Gundogs)

CKC

Grupa 1 – Sporting Dogs

KC(UK)

Gundog

NZKC

Gundog

UKC

Grupa 4 – Gun Dog

Wzorce rasy
Multimedia w Wikimedia Commons

Labrador retriever – rasa psów należąca do grupy psów aportujących, płochaczy i psów wodnych, zaklasyfikowana do sekcji psów aportujących. Typ wyżłowaty. Podlega próbom pracy.

Labrador o umaszczeniu biszkoptowym.

Nazwa rasy pochodzi od półwyspu Labrador w Kanadzie (pomimo tego, iż psy te w rzeczywistości pochodzą z Nowej Fundlandii) oraz od angielskiego czasownika „to retrieve” (przynosić), co wiąże się z zadaniami, jakie spełnia w myślistwie.

Rys historyczny

Podobnie jak nowofundland i landseer rasa pochodzi z południa Nowej Fundlandii. W XVIII wieku była wykorzystywana przez rybaków do pracy na kutrach (psy pomagały przy wyciąganiu sieci, aportowaniu przedmiotów, a nawet ratowaniu tonących). Nazywane były psami św. Jana. Do Europy pierwsze psy tej rasy sprowadził w 1870 lord Malmesbury (błędnie nazywając je „psami z Labradoru”), który razem z synem rozpoczął ich hodowlę w Wielkiej Brytanii.

To właśnie dzięki brytyjskim próbom hodowli, podejmowanym między innymi przez Earla Malmesbury (1778-1841), ukierunkowanym konsekwentnie na zdolności łowieckie, rasa stała się popularna wśród polującej szlachty. 7 lipca 1903 labrador retriever został oficjalnie uznany za rasę przez angielski klub kynologiczny.

Wygląd

Wzorzec rasy

Labrador o umaszczeniu czarnym
Labrador o umaszczeniu czekoladowym
  • Oczy: średniej wielkości; o inteligentnym, łagodnym wyrazie; brązowe lub orzechowe.
  • Uszy: niezbyt duże ani ciężkie, przylegające ściśle do głowy, osadzone dość daleko z tyłu.
  • Zgryz: szczęka i zęby mocne, z doskonałym, regularnym i kompletnym zgryzem nożycowym, tj. górny rząd siekaczy przykrywa rząd dolny, stykając się z nim.
  • Szyja: gładka, mocna, osadzona w poprawnie ustawionych łopatkach.
  • Kończyny przednie: łopatki długie, ustawione ukośnie. Kończyny przednie o mocnym kośćcu, od łokcia do podłoża proste, zarówno widziane z przodu, jak i z boku.
  • Tułów: klatka piersiowa szeroka i głęboka, z dobrze wysklepionymi żebrami. Prosta górna linia. Szerokie, silne, mocne lędźwie.
  • Umaszczenie:
    • czarne
    • biszkoptowe (w odcieniach od jasnokremowego do ogniście rudego)
    • czekoladowe/wątrobiane (występujące najrzadziej)
  • Sierść: cecha charakterystyczna; krótka, gęsta, przylegająca, niefalista, twarda w dotyku. Nieprzepuszczający wilgoci podszerstek.
  • Łapy: okrągłe, zwarte; dobrze wysklepione palce i poprawnie rozwinięte opuszki. Krótkie pazury nie wyrastają poza linię łapy.
  • Ogon: cecha charakterystyczna; bardzo gruby u nasady, zwężający się ku końcowi, średniej długości, bez "pióra", pokryty krótkim, grubym, gęstym włosem.
  • Kończyny tylne: zad dobrze wykształcony, nieopadający w kierunku ogona; dobrze kątowane stawy skokowe, krowia postawa w najwyższym stopniu niepożądana.
  • Wrażenie ogólne: mocnej budowy, zwarty, bardzo aktywny; szeroka czaszka, klatka piersiowa dobrze rozwinięta, żebra dobrze wysklepione, lędźwie i kończyny tylne mocne i szerokie.

Zachowanie i charakter

Labrador retriever to rasa psów żywiołowych, skorych do zabawy, także z innymi psami. Stworzone do pracy w wodzie i aportowania, potrzebują bezpośredniego kontaktu w pracy z człowiekiem. Lubią towarzystwo ludzi. Dobrze tolerują dzieci i są cierpliwe w kontaktach z nimi.

Zdrowie i pielęgnacja

Psu Trzeba zapewnić odpowiednią do jego potrzeb dawkę codziennego ruchu. Niespełnienie tego warunku prowadzi do otyłości powodującej choroby stawów, a także nadpobudliwości oraz przyczynia się do wielu niepożądanych zachowań. Psy tej rasy przejawiają średnie ryzyko do wystąpienia skrętu żołądka. Mogą zdradzać tendencję do połykania niejadalnych przedmiotów. Długość życia: 12 do 14 lat.

Do najczęściej rozpoznawanych schorzeń dziedzicznych rasy należą dysplazja stawu biodrowego i łokciowego, a także postępujący zanik siatkówki (PRA), prowadzący stopniowo do utraty wzroku. U części osobników opisywano też kolaps wywołany wysiłkiem (EIC) — epizody osłabienia tylnych kończyn po intensywnym biegu, związane z mutacją genu dynaminy 1. Krótka, gęsta sierść z podszerstkiem linieje sezonowo dwa razy w roku i wymaga wtedy częstszego szczotkowania; opadające uszy oraz zamiłowanie rasy do pływania zwiększają ryzyko infekcji ucha, co przekłada się na potrzebę regularnej kontroli i osuszania przewodu słuchowego po kąpieli.

Użytkowość

Pierwotnie był użytkowany jako pies myśliwski, aportujący postrzałki, głównie ptaki. Jedną z cech labradora jest umiejętność zapamiętania miejsca upadku kilku postrzelonych ptaków i następnie zaaportowanie jednego po drugim do myśliwego.

Ze względu na umiejętność współpracy z człowiekiem, labradory są współcześnie wykorzystywane w różnych dziedzinach, niezwiązanych z łowiectwem, takich jak:

Popularność

Według liczby psów oficjalnie zarejestrowanych w organizacjach kynologicznych labrador retriever to jedna z najpopularniejszych ras w Wielkiej Brytanii, USA i Polsce.

Przypisy

  1. 1 2 Eva-Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: MULTICO Oficyna Wydawnicza, 2011, s. 203. ISBN 978-83-7763-334-2.
  2. ↑ Labrador Retriever History & Training/Temperament - American Kennel Club [online], www.akc.org [dostęp 2017-11-24] (ang.).
  3. 1 2 Labrador retriever. Związek Kynologiczny w Polsce. [dostęp 2016-02-29]. (pol.).
  4. 1 2 David Taylor: Księga psów. s. 58-59.
  5. ↑ Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. s. 156.
  6. ↑ Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 316.
  7. ↑ Ammy Marder, Debra Horwitz: Nasz pies... s. 109.
  8. ↑ Palmer 1995 ↓, s. 112.
  9. Izabela Przeczek, Psy rasowe: pochodzenie, rasy, zachowania.
    1. ↑ S. 350.
    2. ↑ S. 349.
  10. ↑ Retrospective Analysis for Genetic Improvement of Hip Joints of a Registered Cohort of Labrador Retrievers in the United States: 1970–2007. PLOS ONE. [dostęp 2026-07-19].
  11. ↑ Progressive Rod-Cone Degeneration (PRA-prcd). Veterinary Genetics Laboratory, University of California, Davis. [dostęp 2026-07-19].
  12. ↑ E. E. Patterson. A canine DNM1 mutation is highly associated with the syndrome of exercise-induced collapse. „Nature Genetics”, 2008.
  13. ↑ How to Groom a Labrador Retriever. American Kennel Club. [dostęp 2026-07-19].
  14. ↑ D. G. O'Neill. Frequency and predisposing factors of canine otitis externa in the UK – a primary veterinary care epidemiological view. „Canine Medicine and Genetics”, 2021.

Bibliografia

Linki zewnętrzne