 Żółciak siarkowy (Laetiporus sulphureus) | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Klasa | |
| Rząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj |
żółciak |
| Nazwa systematyczna | |
| Laetiporus Murill Bull. Torrey bot. Club 31(11): 607 (1904) | |
| Typ nomenklatoryczny | |
|
Laetiporus speciosus Battarra ex Murrill 1904 | |
Laetiporus Murill (żółciak) – rodzaj grzybów z rodziny Laetiporaceae. Należy do niego 13 gatunków, w Polsce występuje jeden.
Grzyby nadrzewne, saprotroficzne lub pasożytnicze, poliporoidalne. Owocniki roczne, siedzące, lub siedzące z trzonem, w stanie świeżym miękkie i mięsiste, po wysuszeniu kruche i lekkie. Powierzchnia pomarańczowa do różowobrązowej, naga, powierzchnia porów żółta do różowawokremowej, pory regularne, 3–4 na mm. Kontekst biały do różowopłowożółtego, miękki, strefowany lub niestrefowany. System strzępkowy dimityczny, strzępki generatywne z prostą przegrodą, strzępki łącznikowe szkliste, grubościenne, składające się z prostego korpusu centralnego z szerokim prześwitem, z którego wychodzą równoległe, boczne, pojedyncze gałęzie pod kątem prawie prostym. Cystyd brak. Bazydiospory jajowate do szeroko elipsoidalnych, w odczynniku Melzera nieamyloidalne. Rozwijają się na drewnie drzew iglastych i liściastych powodując zgniliznę brunatną drewna.
Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Laetiporaceae, Polyporales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Takson utworzył William Alphonso Murrill w 1904 r. Gatunkiem typowym jest Laetiporus speciosus Battarra ex Murrill 1904. Synonimy naukowe: Boletus sect. Polyporus Pers., Cladoporus (Pers.) Chevall., Polyporus (Pers.) Gray, Polyporus sect. Cladoporus Pers., Pseudophaeolus Ryvarden. Polską nazwę nadali Stanisław Domański i in. w 1967 r. W polskim piśmiennictwie mykologicznym rodzaj ten opisywany były także w XIX wieku jako huba lub żagiew.
Nazwy naukowe na podstawie Index Fungorum. Wykaz gatunków i nazwy polskie według Władysława Wojewody i Komisji ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów.
