Okaz z Dominikany | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
NaCa2Si3O8(OH) (uwodniony krzemian sodu i wapnia) |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
4,5–5 |
| Przełam |
drzazgowaty |
| Łupliwość |
doskonała |
| Pokrój kryształu |
tabularny, igiełkowy |
| Układ krystalograficzny |
trójskośny |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy |
| Gęstość |
2,7–2,9 g/cm3 |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
niebieska w różnych odcieniach, bezbarwny, biały, bladoróżowy, zielonkawy |
| Rysa |
biała |
| Połysk |
szklisty, jedwabisty |
| Współczynnik załamania |
1,594–1,642 (dwuosiowy) |
| Inne |
dyspersja (optyka): bardzo słaba dwójłomność: 0,037 |
Larimar – gemmologiczno-handlowa nazwa niebieskiej odmiany pektolitu, należących do rodziny krzemianów.
Nazwa pochodzi od imienia córki jednego z kolonizatorów Haiti, którzy przybyli tam w 1492 roku wraz z pierwszą wyprawą Kolumba. Niektórzy pochodzenie nazwy przypisują nazwie kopalni, w której został odkryty.
Jest zbitą, niebieską, nieco przeświecającą odmianą pektolitu. Charakteryzuje się niekiedy niebieskimi, sferycznymi bielącym ku brzegom plamom oraz dendrytycznym wrostkom tlenków żelaza (wyglądem podobne do piórka). Krystalizuje w układzie trójskośnym. Posiada tabularny, igiełkowy, włóknisty, sferoidalny lub kolumnowy. Skupienia najczęściej drobnoziarniste lub zbite. Ma połysk szklisty, bądź jedwabisty. Kolor zawdzięcza obecności miedzi w składzie. Wykazuje fluorescencję.
Tworzy się głównie w skałach wulkanicznych. Powstaje w wyniku procesów hydrotermalnych, gdzie gorące roztwory mineralne krystalizują pektolit w pustkach i szczelinach skał. Występuje tylko w jednym miejscu na świecie - w prowincji Barahona na Dominikanie. Bardzo rzadko współwystępuje z innymi minerałami, spotykany w towarzystwie miedzi i kalcytu.