| Dzielnica Rio de Janeiro | |
Leblon – panoramiczny widok dzielnicy | |
| Państwo | |
|---|---|
| Stan | |
| Miasto | |
| Dzielnica | |
| Powierzchnia |
2,15 km² |
| Populacja (2010) • liczba ludności |
|
| • gęstość |
21 417 os./km² |
| Liczba Region administracyjny |
Lagoa |
Położenie na mapie Rio de Janeiro | |
Położenie na mapie Brazylii | |
Leblon – dzielnica Rio de Janeiro, położona w strefie południowej (Zona Sul) miasta. Należy do najdroższych dzielnic miasta i jest uznawana za obszar o wysokim statusie społeczno-ekonomicznym.
Nazwa dzielnicy pochodzi od nazwiska francuskiego przedsiębiorcy, Charlesa Le Blona (znanego jako Carlos Leblon), który w 1845 roku zakupił tereny w tym regionie. Początkowo obszar ten zaczęto nazywać nieformalnie „Campo do Leblon” (Pole Leblona), co ostatecznie utrwaliło się jako oficjalna nazwa dzielnicy.
Leblon graniczy:
Dzielnica posiada jedne z najdroższych nieruchomości w Brazylii.
Choć Leblon stanowi jedną jednostkę administracyjną, w jego obrębie wyróżnia się specyficzne obszary wynikające z ukształtowania terenu i historii urbanizacji:
Dzielnica jest zamieszkana głównie przez klasę wyższą, w tym elitę kulturalną, gospodarczą i polityczną Rio de Janeiro. Jest to obszar o wysokim stopniu segregacji przestrzennej, gdzie luksusowe apartamentowce sąsiadują z nielicznymi enklawami o niższym statusie materialnym. Dzielnica pełni funkcje mieszkaniowe, turystyczne oraz handlowo-usługowe, koncentrując ekskluzywne sklepy i gastronomię.
Dzielnica Leblon ma silne korzenie historyczne związane z ruchem abolicjonistycznym. W XIX wieku, na terenie dzisiejszego Alto Leblon, funkcjonował tzw. Quilombo do Leblon (znany też jako Quilombo Seixas). Była to posiadłość należąca do Portugalczyka José de Seixasa Magalhãesa, który przy wsparciu księżniczki Izabeli ukrywał zbiegłych niewolników. Teren ten słynął z uprawy kamelii, kwiatów, które stały się symbolem ruchu abolicjonistycznego i walki o zniesienie niewolnictwa.
Współczesna urbanizacja dzielnicy rozpoczęła się na dobre w 1919 roku, kiedy to zdefiniowano układ większości ulic. W procesie rozwoju dzielnicy w XX wieku usunięto z jej terenu duże fawele, takie jak Praia do Pinto, zastępując je zabudową dla klas wyższych i średnich.