Leon Daraszkiewicz

Leon Jan Fortunat Daraszkiewicz (ros. Леон Людвигович Дарашкевич, ukr. Леон Людвигович Дорошкевич, ur. 12 kwietnia?/24 kwietnia 1866 w Grzywie, zm. 2 lutego 1931 w Winnicy) – polski lekarz psychiatra, działający w Cesarstwie Rosyjskim i na Ukrainie.

Życiorys

Grób Leona Darszkiewicza

Syn pochodzącego z Kowna lekarza Ludwika Daraszkiewicza (1835–1888) i Walerii z domu Grünhof. Uczęszczał do gimnazjum w Rydze. Studiował na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu w Dorpacie od 1884, studia ukończył w 1889. Należał do Konwentu Polonia, 17 lutego 1892 został jego filistrem. Od 1 stycznia 1890 asystent w klinice chorób psychicznych i nerwowych w Dorpacie, najpierw u Emila Kraepelina, potem u Władimira Cziża. 24 marca 1892 otrzymał dyplom doktora nauk medycznych po przedstawieniu dysertacji Ueber Hebephrenie, insbesondere deren schwere Form.

Od 12 października 1892 do lutego 1894 młodszy lekarz w miejskim zakładzie psychiatrycznym Alexandershöhe koło Rygi. Od 1895 praktykował w guberni twerskiej. Od 1909 pracował jako ordynator szpitala psychiatrycznego w Winnicy na Podolu. Był jedynym lekarzem Polakiem tam zatrudnionym. W 1915 roku bezskutecznie starał się o stanowisko dyrektora szpitala psychiatrycznego w Tomsku. W 1922 roku wyjeżdżał w celach naukowych do Austrii, Niemczech i Belgii. W Winnicy praktykował do śmierci w 1931 roku.

Jego rozprawa na stopień doktora medycyny była istotnym przyczynkiem do znajomości hebefrenii.

Prace