Leon Parat

Leon Parat
Ilustracja
Leon Parat wraz z żoną
kapitan administracji (piechoty) kapitan administracji (piechoty)
Data i miejsce urodzenia

16 lipca 1891
Radziechów

Data i miejsce śmierci

1940
USRR, ZSRR

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie

Jednostki

Pułk Piechoty Nr 10
5 Pułk Strzelców Podhalańskich
DOK X

Stanowiska

oficer ordynansowy

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa (kampania wrześniowa: obrona Przemyśla)

Odznaczenia

Leon Henryk Marian Parat (ur. 16 lipca 1891 w Radziechowie, zm. 1940 w ZSRR) – kapitan administracji (piechoty) Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Tabliczka upamiętniająca na ścianie kościoła św. Karola Boromeusza w Warszawie

Życiorys

Syn Walentego urodzony 16 lipca 1891 w Radziechowie i Zofii.

Podczas I wojny światowej w rezerwie piechoty C. K. Armii został mianowany chorążym z dniem 1 lipca 1916, a potem awansowany na stopień podporucznika z dniem 1 stycznia 1917. Był przydzielony do pułku piechoty nr 10.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Od początku lat 20. służył w szeregach w 5 pułku strzelców podhalańskich w Przemyślu. W grudniu 1932 ogłoszono jego przeniesienie z 5 psp do Dowództwa Okręgu Korpusu nr X w Przemyślu. W marcu 1939 nadal pełnił służbę w DOK X na stanowisku oficera ordynansowego dowódcy okręgu korpusu. Jednocześnie pełnił w tym dowództwie funkcję kierownika referatu wyszkolenia.

Po wybuchu II wojny światowej w czasie kampanii wrześniowej 1939 pełnił funkcję adiutanta dowódcy obrony Przemyśla. Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez sowietów. Na wiosnę został zamordowany przez NKWD. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 56/3-78 oznaczony numerem 2223). Ofiary tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.

Jego braćmi byli Walenty (ur. 1901) i Karol (ur. 1907, aspirant Straży Granicznej, zaginął podczas wojny 1939). Był żonaty z Amalią z domu Boro, miał dwóch synów Zbigniewa oraz Leszka.[potrzebny przypis]

Ordery i odznaczenia

Zobacz też