Leon Strzelecki
 Ppor. Leon Strzelecki w okresie służby w Legionach Polskich. | |
 generał brygady | |
| Data i miejsce urodzenia |
11 kwietnia 1895 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
7 września 1968 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1914–1968 |
| Siły zbrojne | |
| Formacja | |
| Jednostki |
1 Pułk Ułanów Legionów Polskich |
| Stanowiska |
dowódca szwadronu |
| Główne wojny i bitwy |
II wojna światowa |
| Odznaczenia | |
             | |
.png){kind=small}
Leon Strzelecki (ur. 11 kwietnia 1895 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. 7 września 1968 w Londynie) – generał brygady Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Sym Kazimierza Władysława i Aleksandry Moniki z Czarnowskich, urodzony 11 kwietnia 1895 w Piotrkowie Trybunalskim. Tam też, w czerwcu 1913 ukończył 8-klasowy zakład naukowy prywatny męski I-go stopnia. Działał w skautingu oraz w 1914 odbył kurs instruktorski w Polskich Drużynach Strzeleckich w Nowym Sączu. Od 6 sierpnia 1914 do lipca 1917 służył w Legionach Polskich, gdzie był przydzielony do 1 pułku ułanów Władysława Beliny-Prażmowskiego w składzie I Brygady. 22 listopada 1915 awansował na podporucznika. 27 lipca 1917, po kryzysie przysięgowym, został internowany w Beniaminowie.
Po uwolnieniu, w listopadzie 1918 wstąpił do odrodzonego Wojska Polskiego i służył w randze porucznika w 5 pułku ułanów na stanowisku dowódcy szwadronu. 1 kwietnia 1920 awansował na stopień rotmistrza. Od 1921 do 1926 w 1 pułku szwoleżerów Józefa Piłsudskiego pełnił obowiązki dowódcy dywizjonu, a następnie kwatermistrza. 31 marca 1924 awansował na majora ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 i 5. lokatą w korpusie oficerów jazdy.
Podczas przewrotu majowego 1926 został ranny. 2 listopada 1926 został słuchaczem Kursu Normalnego Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. 23 stycznia 1928 awansował na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 i 11. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. 31 października 1928, po ukończeniu studiów i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu na stanowisko dyrektora nauk. We wrześniu 1930 został wyznaczony na stanowisko dowódcy 1 pułku Ułanów Krechowieckich w Augustowie. 10 grudnia 1931 awansował na pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932 i 4. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W latach 1934–1935 pełnił służbę w Generalnym Inspektoracie Sił Zbrojnych w Warszawie na stanowisku oficera do zleceń. Z dniem 6 marca 1935 został wyznaczony na stanowisko szefa Biura Inspekcji Generalnego Inspektoratu Sił Zbrojnych.
W okresie dwudziestolecia międzywojennego należał do Ligi Morskiej i Kolonialnej.
W sierpniu 1939 objął dowództwo Podolskiej Brygady Kawalerii w Stanisławowie. Na czele tej wielkiej jednostki kawalerii walczył w kampanii wrześniowej. Uczestnik bitwy nad Bzurą i obrony Warszawy, gdzie był zastępcą dowódcy Zbiorczej Brygady Kawalerii.
Po kapitulacji stolicy przebywał w obozach jenieckich. Od 1945 roku służył w 2 Korpusie we Włoszech. Od stycznia 1946 do 1947 dowódca 1 Pułku Ułanów Krechowieckich. Po demobilizacji mieszkał w Wielkiej Brytanii. Naczelny Wódz mianował go generałem brygady ze starszeństwem z 1 stycznia 1964.
Zmarł 7 września 1968 w Londynie. Został pochowany na Cmentarzu South Ealing w Londynie.
3 grudnia 1927 zawarł związek małżeński z Eugenia Brudnicką.
Awanse
- podporucznik – 1 listopada 1916
- porucznik – 12 października 1918
- rotmistrz – 3 maja 1922 zweryfikowany ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919
- major – 31 marca 1924 ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 i 5. lokatą w korpusie oficerów jazdy
- podpułkownik – 23 stycznia 1928 ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 i 11. lokatą w korpusie oficerów kawalerii
- pułkownik – 10 grudnia 1931 ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932 i 4. lokatą w korpusie oficerów kawalerii
- generał brygady – ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1964
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 3320 (30 czerwca 1921)
- Krzyż Niepodległości (12 maja 1931)
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1936)
- Krzyż Walecznych (czterokrotnie, po raz pierwszy w 1921)
- Złoty Krzyż Zasługi (24 maja 1929)
- Srebrny Krzyż Zasługi
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
- Odznaka „Za wierną służbę” nr 528
- Odznaka 1 Pułku Ułanów Legionów Polskich nr 77
- Odznaka Pamiątkowa Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych (12 maja 1936)
- Krzyż Komandorski Orderu Krzyża Orła (Estonia, 1937)
- Krzyż Oficerski Orderu św. Sawy (Jugosławia, 24 czerwca 1929)
- Krzyż Oficerski Orderu Legii Honorowej (Francja, 1936)
Przypisy
- ↑ Kolekcja GiO ↓, s. 90.
- ↑ Kolekcja GiO ↓, s. 89.
- ↑ Kolekcja GiO ↓, s. 7, 107.
- 1 2 Kolekcja GiO ↓, s. 7, 109.
- ↑ Kolekcja GiO ↓, s. 109.
- 1 2 Kolekcja GiO ↓, s. 7.
- 1 2 3 O kawalerii polskiej XX wieku s. 23–24.
- ↑ Kolekcja GiO ↓, s. 8.
- ↑ Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 32 z 02.04.1924 r.
- ↑ Trzecia lista zabitych i rannych. „Kurier Warszawski”, s. 19, Nr 133 z 16 maja 1926.
- ↑ Kolekcja GiO ↓, s. 107.
- ↑ Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 3 z 28.01.1928 r.
- 1 2 3 Kolekcja GiO ↓, s. 46.
- ↑ Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 14 z 20.09.1930 r.
- ↑ Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 10 z 11.12.1931 r.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 31 sierpnia 1935 roku, s. 94.
- ↑ Kolekcja GiO ↓, s. 108.
- ↑ Głowacki 1985 ↓, s. 240, 308.
- 1 2 Kryska-Karski i Żurakowski 1991 ↓, s. 171.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 28 z 16 lipca 1921 roku, s. 1149.
- ↑ Kolekcja GiO ↓, s. 106, 25.
- ↑ M.P. z 1931 r. Nr 111, poz. 163 (ISAP) „za pracę w dziele odzyskania Niepodległości”.
- ↑ M.P. z 1936 r. Nr 263, poz. 468 (ISAP) „za zasługi w służbie wojskowej”.
- ↑ Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2142 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 1, s. 77)
- ↑ M.P. z 1929 r. nr 123, poz. 302 „za zasługi na polu wyszkolenia wojska”.
- 1 2 Kolekcja GiO ↓, s. 25.
- 1 2 Kolekcja GiO ↓, s. 9.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 19 z 12 grudnia 1929 roku, s. 361.
- ↑ Wysokie odznaczenia dla polskich gości. „Nowy Kurjer”, s. 2, Nr 205 z 4 września 1936.
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2018-03-22].
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
- Ludwik Głowacki: Obrona Warszawy i Modlina na tle kampanii wrześniowej 1939. Wyd. 5. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1985. ISBN 83-11-07109-8.
- Ryszard Juszkiewicz, Andrzej Urbaniak, Dowódcy Polskiego Września, Ciechanów 1989.
- Tadeusz Kryska-Karski, Stanisław Żurakowski: Generałowie Polski niepodległej. Warszawa: Editions Spotkania, 1991.
- Cezary Leżeński, Lesław Kukawski: O kawalerii polskiej XX wieku. Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1991. ISBN 83-04-03364-X.
- Jarosław Szlaszyński, 1 Pułk Ułanów Krechowieckich w Augustowie, „Rocznik Augustowsko-Suwalski” t. VI, s. 89–122, 2006. Suwałki: Augustowsko-Suwalskie Towarzystwo Naukowe. ISSN 1730-9875.
- Leon Strzelecki. [w:] Kolekcja Generałów i Osobistości; I.480.578 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2026-03-10].