Działał w Delfcie. Lata 1614–1627 spędził we Francji i Włoszech, głównie w Rzymie. Podczas pobytu we Włoszech był pod wpływem Elsheimera i Fettiego. Wtedy to zaczął specjalizować się w niewielkich obrazach przedstawiających postacie w dziwnie oświetlonych nocnych sceneriach antycznych budynków, złowrogich lasów lub rozpadających się ruin. Sygnował te obrazy pseudonimem Leonardo delle Notti.
Uprawiał malarstwo rodzajowe i historyczne. Malował pejzaże, portrety, obrazy religijne oraz alegorievanitas. Był także jednym z niewielu holenderskich artystów malujących freski w Holandii, ale żadna z jego prac w tym medium nie przetrwała. Wykorzystywał różne formuły stylistyczne: caravaggionistów, prerembrandtystów i młodego Rembrandta.
Robert Genaille, Maciej Monkiewicz, Antoni Ziemba: Encyklopedia malarstwa flamandzkiego i holenderskiego, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe; Wydaw. Naukowe PWN, 2001. ISBN83-221-0686-6.