Lepidodactylus

Lepidodactylus
Fitzinger, 1843
Ilustracja
Gekon płaczący (Lepidodactylus lugubris)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

zauropsydy

Rząd

łuskonośne

Infrarząd

Gekkota

Rodzina

gekonowate

Rodzaj

Lepidodactylus

Typ nomenklatoryczny

Platydactylus lugubris Duméril & Bibron, 1836

Synonimy
  • Amydosaurus Gray, 1845
Gatunki

47 gatunków – zobacz opis w tekście

Lepidodactylus – rodzaj jaszczurek z rodziny gekonowatych (Gekkonidae).

Zasięg występowania

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Południowej (Kolumbia (Malpelo) i Chile (Wyspa Wielkanocna)), wyspach Oceanu Indyjskiego (Malediwy, Seszele, Wyspy Kokosowe i Wyspa Bożego Narodzenia), południowej, południowo-wschodniej i wschodniej Azji (Indie, Mjanma, Wietnam, Malezja, Singapur, Japonia, Filipiny i Indonezja), Australii i Oceanii (Samoa Amerykańskie, Australia, Wyspy Cooka, Fidżi, Polinezja Francuska, Guam, Howland, Baker, Johnston, Kiribati, Wyspy Marshalla, Mikronezja, Nauru, Nowa Kaledonia, Niue, Mariany Północne, Palau, Papua-Nowa Gwinea, Wyspy Salomona, Tokelau, Tonga, Tuvalu, Wake, Wallis i Futuna oraz Samoa).

Systematyka

Rodzaj zdefiniował w 1843 roku austriacki przyrodnik Leopold Fitzinger w publikacji własnego autorstwa poświęconej systematyce gadów. Gatunkiem typowym jest (oryginalne oznaczenie) Lepidodactylus lugubris.

Etymologia

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące gatunki:

Przypisy

  1. 1 2 L.J.F.J. Fitzinger: Systema reptilium. Fasciculus primus, Amblyglossae. Vindobonae: Braumüller et Seidel, 1843, s. 19. (łac.).
  2. ↑ J.E. Gray: Catalogue of the Specimens of lizards in the collection of the British museum. London: The Trustees, 1845, s. 162. (ang.).
  3. 1 2 P. Uetz & J. Hallermann: Genus: Lepidodactylus. The Reptile Database. [dostęp 2025-07-23]. (ang.).
  4. ↑ R. Midtgaard: Lepidodactylus. RepFocus. [dostęp 2024-01-01]. (ang.).
  5. ↑ Jaeger 1959 ↓, s. 139.
  6. ↑ Jaeger 1959 ↓, s. 75.
  7. ↑ Jaeger 1959 ↓, s. 17.
  8. ↑ Jaeger 1959 ↓, s. 229.

Bibliografia