Praca naukowa
Po ukończeniu studiów w Akademii Obrony Narodowej kontynuował tutaj naukę. W 2008 otrzymał stopnień doktora nauk wojskowych w specjalności kierowanie organizacją. Sześć lat później uzyskał stopień doktora habilitowanego w dyscyplinie nauk o obronności. Po otrzymaniu stopnia doktora habilitowanego w 2014 zajął się promowaniem kadry naukowo-dydaktycznej w AON, a następnie w ASzWoj. Do końca marca 2026 wypromował 21 doktorów nauk o bezpieczeństwie. Jest promotorem wielu prac dyplomowych, autorem licznych recenzji naukowych, jak również pełni funkcję eksperta w pracach, debatach i spotkaniach zespołów eksperckich w narodowych i międzynarodowych gremiach badawczych. W 2017 za osiągnięcia dydaktyczne został uhonorowany nagrodą Ministra Obrony Narodowej. W 2021 został uhonorowany nagrodą Buzdygany 2020. 27 lipca 2021 postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej został mu nadany tytuł profesora nauk społecznych w dyscyplinie nauki o bezpieczeństwie. 7 lutego 2023 odebrał akt nominacyjny z rąk Prezydenta Andrzeja Dudy.
Swoje zainteresowania naukowe zogniskował wokół problematyki bezpieczeństwa i obronności państwa. Swój wysiłek badawczy koncentruje na takich dziedzinach, jak: działania taktyczne wojsk lądowych w różnych środowiskach współczesnego pola walki, zdolności obronnych SZ RP, struktury organizacyjne SZ RP w aspekcie współczesnych zagrożeń, operacje poza granicami kraju, współdziałanie SZ RP z elementami układu pozamilitarnego, środowiska bezpieczeństwa w zakresie potrzeby użycia sił zbrojnych, teoretyczne i praktyczne zagadnienia obronności i bezpieczeństwa w aspekcie przynależności do NATO i UE.
Podejmuje starania zmierzające do zwiększenia rangi i operatywności kształcenia oficera Sił Zbrojnych RP. Promując Akademię Sztuki Wojennej na arenie międzynarodowej, podpisał porozumienia z naczelnymi w wojskowym szkolnictwie wyższym jednostkami badawczymi.
W 2025, jako Prorektor ds. dydaktycznych i jakości kształcenia Akademii Sztuki Wojennej, z inicjatywy Rektora ASzWoj we współpracy z kierownictwem uczelni, przedstawił założenia koncepcji przekształcenia Akademii Sztuki Wojennej w Uniwersytet Bezpieczeństwa Narodowego. Projekt zakłada utworzenie uczelni ukierunkowanej na kształcenie kadr wojskowych i cywilnych oraz prowadzenie badań w obszarze bezpieczeństwa narodowego, obronności, odporności państwa, ochrony ludności i zarządzania kryzysowego. Rządowy projekt ustawy o utworzeniu Uniwersytetu Bezpieczeństwa Narodowego został przyjęty przez Radę Ministrów, a następnie skierowany do Sejmu i jest procedowany w ramach prac sejmowej Komisji Obrony Narodowej.
Swoje zainteresowania naukowe zogniskował wokół problematyki bezpieczeństwa i obronności państwa. Swój wysiłek badawczy koncentruje na takich dziedzinach, jak: działania taktyczne wojsk lądowych w różnych środowiskach współczesnego pola walki, zdolności obronnych SZ RP, struktury organizacyjne SZ RP w aspekcie współczesnych zagrożeń, operacje poza granicami kraju, współdziałanie SZ RP z elementami układu pozamilitarnego, środowiska bezpieczeństwa w zakresie potrzeby użycia sił zbrojnych, teoretyczne i praktyczne zagadnienia obronności i bezpieczeństwa w aspekcie przynależności do NATO i UE.
Ekspert w projektach, debatach i spotkaniach zespołów eksperckich w narodowych i międzynarodowych gremiach badawczych. Były ekspert zewnętrzny MON w Strategicznym Przeglądzie Obronnym (SPO). Uczestnik operacji "Inthernet Resolve" i NATO Mission-Iraq.
W latach 2014–2019 pracował w Wyższej Szkole Humanistyczno-Ekonomicznej im. Jana Zamoyskiego w Zamościu. Od 2019 jest nauczycielem akademickim w Państwowej Akademii Nauk Stosowanych w Chełmie.
pułkownik