| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
Leszek Podhorodecki (ur. 11 stycznia 1934 w Pruszkowie, zm. 7 grudnia 2000 w Wołominie) – polski historyk, autor kilkudziesięciu książek i artykułów, w większości dotyczących Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Specjalizował się w historii wojskowości.
Pochodził z polskiej rodziny szlacheckiej wywodzącej się z Wołynia. Ojciec, Stefan urodził się w 1897 w Zurnem na Wołyniu, matka Petronela z domu Ilnicka w 1904 w Kijowie. Rodzice Podhorodeckiego osiedlili się w Pruszkowie po I wojnie światowej, w 1935 przenieśli się do Wołomina.
W 1955 ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Uczestniczył w seminariach Stanisława Herbsta, u którego zamierzał otworzyć przewód doktorski, ostatecznie z powodów osobistych (warunki materialne i intensywna praca zawodowa) zrezygnował. Po 30 latach, w 1983, doktoryzował się na Uniwersytecie Jagiellońskim pod kierunkiem Władysława Serczyka na podstawie rozprawy Jan Karol Chodkiewicz 1560–1621.
Zmarł nagle 7 grudnia 2000 r. Został pochowany na cmentarzu w Wołominie.