Leucocarbo
Morfologia
Długość ciała 63–77 cm, rozpiętość skrzydeł 92–125 cm; masa ciała 1330–3300 g.
Systematyka
Rodzaj zdefiniował w 1856 roku francuski zoolog Charles-Lucien Bonaparte w artykule poświęconym relacji z podróży do różnych muzeów w Niemczech, Holandii i Belgii, opublikowanym w czasopiśmie „Comptes rendus hebdomadaires de l’Académie des Sciences (inne języki) ”. Gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) kormoran peruwiański (L. bougainvilliorum ).
Etymologia
Leucocarbo : gr. λευκος leukos ‘biały’; rodzaj Carbo Lacépède, 1799 .
Euleucocarbo : gr. ευ eu ‘właściwy, dobry’; rodzaj Leucocarbo Bonaparte, 1857 . Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Pelecanus carunculatus J.F. Gmelin, 1789 .
Nesocarbo : gr. νησος nēsos ‘wyspa’; rodzaj Carbo Lacépède, 1799 . Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Urile campbelli Filhol, 1878 .
Notocarbo : gr. νοτος notos ‘południe’; rodzaj Carbo Lacépède, 1799 . Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Phalacrocorax atriceps P.P. King, 1828 .
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki:
Przypisy
1 2 Ch.-L. Bonaparte. Excursion dans les divers Musées d’Allemagne, de Hollande et de Belgique, et Tableaux paralléliques de l’ordre des Echassiers (suite) . „Comptes rendus hebdomadaires de l’Académie des Sciences”. 43, s. 575, 1856. (fr. ) .
1 2 J.-F. Voisin. Notes on the blue-eyed shags (Genus Leucocarbo Bonaparte) . „Notornis”. 20 (3), s. 269, 1973. (ang. ) .
↑ D. Siegel-Causey. Phylogeny of the Phalacrocoracidae . „The Condor”. 90 (4), s. 891, 1988. DOI : 10.2307/1368846 . (ang. ) .
1 2 D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette, Cormorants and Shags (Phalacrocoracidae), version 1.0 , [w:] S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (redaktorzy), Birds of the World , Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY 2020, Leucocarbo , DOI : 10.2173/bow.phalac1.01 [dostęp 2024-12-06] (ang. ) .
↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): IOC World Bird List (v14.2) . [dostęp 2024-10-14]. (ang. ) .
↑ W.R. Ogilvie-Grant: Catalogue of the Plataleæ, Herodiones, Steganopodes, Pygopodes, Alcæ, and Impennes in the collection of the British Museum . Cz. 26: Steganopodes (Cormorants, Gannets, Frigate-Birds, Tropic-Birds, and Pelicans), Pygopodes (Divers and Grebes), Alcæ (Auks), and Impennes (Penguins). London: Printed by order of the Trustees, 1898, s. 331, seria: Catalogue of the Birds in the British Museum. (ang. ) .
↑ The Key to Scientific Names ↓, Leucocarbo [dostęp 2022-10-31] .
↑ The Key to Scientific Names ↓, Euleucocarbo [dostęp 2022-10-31] .
↑ The Key to Scientific Names ↓, Nesocarbo [dostęp 2022-10-31] .
↑ The Key to Scientific Names ↓, Notocarbo [dostęp 2022-10-31] .
↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Phalacrocoracidae Reichenbach, 1849-50 – kormorany – Cormorants (wersja: 2024-10-03) . [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2025-03-14].
Bibliografia
The Key to Scientific Names , J.A. J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al . (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca (ang. ) .
Identyfikatory zewnętrzne
(
takson ):