Leucocarbo

Leucocarbo
Bonaparte, 1856
Ilustracja
Kormoran niebieskooki (L. atriceps)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

głuptakowe

Podrząd

głuptakowce

Rodzina

kormorany

Rodzaj

Leucocarbo

Typ nomenklatoryczny

Carbo bougainvillii Lesson, 1837

Synonimy
Gatunki

9 gatunków – zobacz opis w tekście

Leucocarbo – rodzaj ptaków z rodziny kormoranów (Phalacrocoracidae).

Rozmieszczenie geograficzne

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Południowej, na Nowej Zelandii, Wyspach Kerguelena i innych wyspach subantarktycznych.

Morfologia

Długość ciała 63–77 cm, rozpiętość skrzydeł 92–125 cm; masa ciała 1330–3300 g.

Systematyka

Rodzaj zdefiniował w 1856 roku francuski zoolog Charles-Lucien Bonaparte w artykule poświęconym relacji z podróży do różnych muzeów w Niemczech, Holandii i Belgii, opublikowanym w czasopiśmie „Comptes rendus hebdomadaires de l’Académie des Sciences(inne języki)”. Gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) kormoran peruwiański (L. bougainvilliorum).

Etymologia

  • Leucocarbo: gr. λευκος leukos ‘biały’; rodzaj Carbo Lacépède, 1799.
  • Euleucocarbo: gr. ευ eu ‘właściwy, dobry’; rodzaj Leucocarbo Bonaparte, 1857. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Pelecanus carunculatus J.F. Gmelin, 1789.
  • Nesocarbo: gr. νησος nēsos ‘wyspa’; rodzaj Carbo Lacépède, 1799. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Urile campbelli Filhol, 1878.
  • Notocarbo: gr. νοτος notos ‘południe’; rodzaj Carbo Lacépède, 1799. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Phalacrocorax atriceps P.P. King, 1828.

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące gatunki: