| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód | |
| Współmałżonek |
Michelle Larrett |
| Lata aktywności |
1971–2002 |
Lewis Collins (ur. 27 maja 1946 w Bidston, zm. 27 listopada 2013 w Los Angeles) – angielski aktor.
Urodził się w Bidston, niedaleko Birkenhead, na półwyspie Wirral, w hrabstwie Cheshire. W wieku dwóch lat wygrał konkurs „Najpiękniejsze dziecko w Liverpoolu”. Uczył się w szkole podstawowej Gautby Road, szkole Grange w Birkenhead oraz Birkenhead Institute School. Kiedy miał 13 lat, jego ojciec Bill Collins, lider zespołu jazzowego, kupił mu zestaw perkusyjny. Występował z zespołem ojca, a także dołączył do grupy starszych uczniów, a pod koniec lat 50. założył zespół o nazwie The Renegades na początku sceny muzycznej beatowej w Liverpoolu. Jego pasja do broni palnej rozpoczęła się w młodości od członkostwa w Liverpool Central Rifle Club. Po ukończeniu szkoły objął stanowisko praktykanta fryzjerskiego w Andre Bernard Salon. W tym samym okresie Collins pisał piosenki z Mikiem McCartneyem, a kiedy perkusista Pete Best został usunięty z The Beatles, Mike McCartney zasugerował Collinsa jako potencjalnego następcę jego starszego brata Paula McCartneya. Odrzucając możliwość wzięcia udziału w przesłuchaniu z The Beatles, Collins kontynuował amatorską muzykę dla wielu lokalnych zespołów, w tym The Eyes i The Georgians.
Pod koniec 1964 Collins rzucił fryzjerstwo, aby zostać basistą w zespole The Mojos (którym zarządzał jego ojciec), występując na ich singlach „Goodbye Dolly Gray” i „Until My Baby Comes Home” i przeniósł się z nimi do Londynu. Po rozpadzie zespołu, w 1966 Collins dorabiał jako kierowca furgonetki dostawczej i kelner, mył okna, zanim zdecydował, że chce zostać aktorem, po usłyszeniu sztuki wystawianej w radiu. W latach 1968–1971 studiował aktorstwo w London Academy of Music and Dramatic Art i zwrócił na siebie uwagę w głównej roli Romea w sztuce Romeo i Julia Williama Szekspira.
W latach 1979–1983 Collins był szeregowcem w 10. batalionowym pułku spadochronowym armii brytyjskiej (jednostka Armii Terytorialnej). W 1983 złożył podanie o wstąpienie do Terytorialnego SAS, przeszedł pierwszy etap, ale odmówiono mu przejścia do etapu w dżungli ze względu na jego status gwiazdy. Od 15 do 23 marca 1980 Collins wraz z kilkoma ochotnikami z Pułku Spadochronowego wziął udział w marszu z ładunkiem w warunkach służby wojskowej z Londynu do Liverpoolu drogą A41, a fundusze zebrane podczas imprezy zostały przekazane na rzecz fundacji fundacja na rzecz dzieci niepełnosprawnych.
W 1973 występował w Royal Court Theatre w przedstawieniu Farma w reż. Lindsaya Andersona, zanim otrzymał ofertę swojej pierwszej roli telewizyjnej Dereka Cunninghama w jednym z odcinków serialu policyjnego Z–Cars (1974), emitowanego przez BBC. Wkrótce zagrał gracza rugby Monks Hill Rugger Team w komedii Wyznania instruktora nauki jazdy (Confessions of a Driving Instructor, 1976) z udziałem Windsora Daviesa i George’a Laytona. Od 30 grudnia 1977 do 6 lutego 1983 grał postać agenta Williama Bodiego, byłego spadochroniarza, najemnika i sierżanta Special Air Service, partnera agenta Doyle’a (Martin Shaw) w serialu ITV Profesjonaliści (The Professionals), wzorowanym na sukcesie hitowego amerykańskiego serialu telewizyjnego Starsky i Hutch. Pod koniec 1982 nagrał singiel „When You Come Home Again”.
W 1992 zawarł związek małżeński z nauczycielką Michelle Larrett, z którą miał trzech synów: Camerona, Elliota i Olivera.
Po pierwszej diagnozie w 2008, Collins zmarł 27 listopada 2013 w Los Angeles na raka w wieku 67 lat.
| Rok | Nagroda | Kategoria | Film | Rezultat |
|---|---|---|---|---|
| 1982 | Srebrna statuetka Bravo Otto, przyznana przez niemiecki dwutygodnik dla młodzieży „Bravo” | Najlepszy gwiazdor telewizyjny | – | Wygrana |
| 1983 | Nagroda Jupitera | Najlepszy aktor międzynarodowy | Do odważnych świat należy (1982) | Nominacja |
| 1985 | Kryptonim: Dzikie Gęsi (1984) | Nominacja | ||