Liddicoatyt

Liddicoatyt
Ilustracja
okaz z Wietnamu
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

Ca(Li2Al)Al6(Si6O18)(BO3)3(OH)3(OH)

Twardość w skali Mohsa

7–7,5

Przełam

nieregularny/nierówny, muszlowy

Łupliwość

słaba, niewyraźna

Pokrój kryształu

pryzmatyczny, trójkątny

Układ krystalograficzny

trygonalny, heksagonalny

Właściwości mechaniczne

kruchy

Gęstość

3,02–3,08 g/cm3

Właściwości optyczne
Barwa

jasnobrązowy, różowy, czerwony, zielony, niebieski, rzadko biały

Rysa

jasnobrązowa, biała

Połysk

szklisty

Współczynnik załamania

1,621–1,637 (jednoosiowy)

Inne

dwójłomność: 0,016 pleochroizm: silny

Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza

9.CK.05

Liddicoatyt – bardzo rzadki minerał z gromady krzemianów, należący do rodziny turmalinów.

Nazwa pochodzi od nazwiska amerykańskiego gemmologa Richarda T. Liddicoata, dyrektora Instytutu Gemmologii w Santa Monica.

Właściwości

Jest najczęściej różowy, czerwony i jasnobrązowy, często wielobarwny. Pierwotnie był uważany za elbait, ale po głębszych analizach i badaniach odkryto, że zamiast sodu w składzie występuje wapń. Skutkowało to zatwierdzeniem go w 1977 roku przez IMA jako nowy minerał. Liddicoatyt bogaty w fluor został w 2011 roku za odrębny minerał i określany jako fluor-liddicoatyt. Krystalizuje w układzie trygonalnym. Charakteryzuje się pryzmatycznym bądź trójkątnym pokrojem. Jest przezroczysty bądź półprzezroczysty.

Występowanie

Występuje głównie w pegmatytach granitowych. Towarzyszy mu najczęściej elbait, kwarc, londonit, beryl, muskowit, albit. Występuje w Madagaskarze, Wietnamie, Kanadzie, we Włoszech i w Brazylii. W Polsce został stwierdzony w Piławie Górnej na Dolnym Śląsku. Natomiast jedyną lokalizacją fluorliddicoatytu jest Madagaskar.

Zastosowanie

• bardzo rzadki i wysoko ceniony kamień kolekcjonerski;

• okazjonalnie stosowany do wyrobu oryginalnej oraz artystycznej biżuterii;

• eksponowany najczęściej w formie płytek wyciętych prostopadle do wydłużenia kryształów;

Galeria

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Liddicoatite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-04-11] (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 Liddicoatite. National Gem Lab. [dostęp 2025-04-11].
  3. ↑ Liddicoatite. Web Mineral. [dostęp 2025-04-11].
  4. 1 2 3 Liddicoatite. Handbook of Mineralogy. [dostęp 2025-04-11].
  5. 1 2 3 4 5 6 7 Jerzy Żaba: Ilustrowana encyklopedia skał i minerałów. Wydawnictwa Videograf SA, 2024, s. 257-258. ISBN 978-83-8293-231-7.
  6. 1 2 Liddicoatite. Minerals.Net. [dostęp 2025-04-11].