Lilipucik

Lilipucik
Myrmia micrura
(Gould, 1854)
Ilustracja
Lilipuciki na ilustracji dołączonej do pierwszego opisu
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

krótkonogie

Rodzina

kolibrowate

Podrodzina

kolibry

Plemię

Mellisugini

Rodzaj

Myrmia
Mulsant, 1876

Gatunek

lilipucik

Synonimy
  • Calothorax micrurus Gould, 1854
Kategoria zagrożenia (CKGZ)

Zasięg występowania
Mapa występowania

Lilipucik (Myrmia micrura) – gatunek małego ptaka z rodziny kolibrowatych (Trochilidae); jedyny przedstawiciel rodzaju Myrmia. Zamieszkuje północno-zachodnią część Ameryki Południowej.

Występowanie
Lilipucik występuje od zachodniego Ekwadoru do północno-zachodniego Peru. Jego środowiskiem są suche zarośla na wybrzeżu, występuje też w suchych dolinach i ogrodach. Najliczniej jest spotykany poniżej 200 m n.p.m.
Systematyka
Po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego gatunek ten opisał angielski ornitolog John Gould, nadając mu nazwę Calothorax micrurus; opis ukazał się w 1854 roku. Jako miejsce typowe autor wskazał Peru, nie podając jednak dokładnej lokalizacji. W 1876 roku francuski zoolog Étienne Mulsant umieścił gatunek w monotypowym rodzaju Myrmia i tak też jest klasyfikowany do tej pory. Nie wyróżnia się podgatunków.
Morfologia
Osiąga długość 6–6,5 cm, co czyni go najmniejszym ptakiem Ameryki Południowej. Masa ciała 2,7–3,3 g.
Pożywienie
Żywi się nektarem; zjada też drobne owady łapane w locie.
Rozród
Sezon lęgowy trwa od połowy lutego do końca maja. Malutkie gniazdo ma kształt miseczki i zbudowane jest z brązowego puchu roślinnego i pajęczyn. Umieszczone jest w rozwidleniu gałązek krzewu, zdrewniałych roślin zielnych lub martwych roślin jednorocznych. W zniesieniu 2 jaja, ich wysiadywaniem zajmuje się wyłącznie samica przez 15–16 dni. Pisklęta są w pełni opierzone po 20–23 dniach od wyklucia.
Status zagrożenia
Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje lilipucika za gatunek najmniejszej troski (LC – least concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako dość rzadki. Ze względu na brak dowodów na spadki liczebności bądź istnienie poważnych zagrożeń dla gatunku BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako prawdopodobnie stabilny.