Longin Jurkiewicz

Longin Romuald Jurkiewicz
Mysz, Soból
Ilustracja
Longin Jurkiewicz (ze zbiorów NAC)
podporucznik podporucznik
Data i miejsce urodzenia

10 stycznia 1920
Lwów

Data i miejsce śmierci

listopad 1943
Wilno

Przebieg służby
Lata służby

1939–1943

Siły zbrojne

Polskie Siły Zbrojne
Armia Krajowa

Jednostki

Samodzielna Brygada Strzelców Podhalańskich,
1 Brygada Strzelców (PSZ),
Oddział II Informacyjno-Wywiadowczy Komendy Głównej AK

Stanowiska

radiotelegrafista, oficer techniczny (ze specjalnością mikrofotografii) ośrodka wywiadowczego „3 CW” referatu „Wschód” wywiadu ofensywnego Oddziału II KG AK

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa,
bitwa o Narwik

Odznaczenia
Krzyż Walecznych (od 1941, czterokrotnie)
Tablica w kościele św. Jacka w Warszawie, upamiętniająca poległych cichociemnych, w tym Longina Jurkiewicza

Longin Romuald Jurkiewicz ps. Mysz, Soból (ur. 10 stycznia 1920 we Lwowie, zm. w listopadzie 1943 w Wilnie) – podporucznik piechoty Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie i Armii Krajowej, cichociemny.

Życiorys

Longin Jurkiewicz był najstarszym dzieckiem Józefa (piekarza) i Marii z Boreckich. Miał sześcioro rodzeństwa. Prawie cała jego rodzina została wywieziona w 1940 roku do Kazachstanu. Był bratankiem Stanisława Jurkiewicza, ministra pracy i opieki społecznej w II Rzeczypospolitej. Uczył się do 1935 roku w Państwowym Gimnazjum Koedukacyjnym im. Króla Jana Sobieskiego w Złoczowie, a następnie w Państwowym Gimnazjum im. Stanisława Staszica w Warszawie, gdzie zdał maturę w 1938 roku. Przed wojną ukończył 1. rok studiów na SGH w Warszawie.

II wojna światowa

We wrześniu 1939 roku nie został zmobilizowany. 16 września przekroczył (wraz ze stryjem Stanisławem Jurkiewiczem) granicę polsko-rumuńską. W grudniu 1939 roku dotarł do Francji, gdzie został skierowany na kurs łączności w Camp de Coëtquidan. Następnie służył w Samodzielnej Brygadzie Strzelców Podhalańskich jako radiotelegrafista przydzielony do 1 kompanii 2 batalionu strzelców podhalańskich 1 półbrygady. Po bitwie o Narwik został odznaczony swoim pierwszym Krzyżem Walecznych. Od czerwca 1940 roku walczył w 1 batalionie strzelców podhalańskich 1 Brygady Strzelców. Jednocześnie uczył się w Szkole Podchorążych.

Cichociemny

Zgłosił się do służby w kraju. Po przeszkoleniu w wywiadzie (w polskiej szkole wywiadu pod kamuflażem OKDAW, Oficerskiego Kursu Doskonalącego Administracji Wojskowej) został zaprzysiężony 29 grudnia 1942 roku w Audley End. Zrzucony do okupowanej Polski w nocy z 13 na 14 marca 1943 roku w operacji lotniczej „Brick”, z samolotu Halifax DT-627 „P” (138 Dywizjon RAF). W ekipie nr XXIV razem z nim skoczyli cichociemni: mjr. Franciszek Koprowski ps. Dąb, ppor. Wojciech Lipiński ps. Lawina, ppor. Janusz Messing ps. Bekas.

Po skoku otrzymał przydział do wywiadu ofensywnego Oddziału II (Informacyjno-Wywiadowczego) Komendy Głównej AK jako oficer techniczny (ze specjalnością m.in. mikrofotografii oraz radiotelegrafii) ośrodka wywiadowczego referatu „Wschód” o kryptonimie „3 CW” (po zmianie kryptonimu „53 KK”) którego obszar działania obejmował Wileńszczyzna, Łotwę, Litwę i Białoruś.

Został aresztowany przez Gestapo w listopadzie 1943 roku przy ul. Subocz w Wilnie i zakatowany na śmierć w wileńskiej siedzibie Gestapo przy ul. Ofiarnej, nikogo nie wydawszy.

Awanse

Odznaczenia

Upamiętnienie

W lewej nawie kościoła św. Jacka przy ul. Freta w Warszawie odsłonięto w 1980 roku tablicę Pamięci żołnierzy Armii Krajowej, cichociemnych – spadochroniarzy z Anglii i Włoch, poległych za niepodległość Polski. Wśród wymienionych 110 poległych cichociemnych jest Longin Jurkiewicz.

Przypisy

  1. ↑ Modlitwa Janki. 2007-04-09. [dostęp 2013-11-09].
  2. ↑ Znani absolwenci XIV Liceum Ogólnokształcącego im. Stanisława Staszica w Warszawie [dostęp 2023-10-06].

Bibliografia

Linki zewnętrzne