| Data i miejsce urodzenia |
14 sierpnia 1941 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
24 lutego 2022 |
| Narodowość | |
| Dziedzina sztuki | |
| Ważne dzieła | |
| |
| Odznaczenia | |
  | |
Luan Arif Starova (mac. Луан Старова, ur. 14 sierpnia 1941 w Pogradcu, zm. 24 lutego 2022 w Skopju) – północnomacedoński pisarz narodowości albańskiej. Publikował swoje utwory literackie w języku albańskim i macedońskim. Brat polityka Vulneta Starovy.
Urodził się na terytorium dzisiejszej Albanii, ale w czasie wojny rodzina Starova przeniosła się do Tetowa, a następnie do Skopja. Studiował na uniwersytetach w Skopju i w Zagrzebiu. Na uniwersytecie w Zagrzebiu obronił doktorat z literatury francuskiej.
W 1985 objął stanowisko ambasadora SFRJ w Tunezji, zaś w 1994 został pierwszym ambasadorem Republiki Macedonii w Paryżu. Pełnił także funkcję ambasadora Macedonii w Lizbonie.
Od 1990 pracował na stanowisku profesora, wykładał literaturę francuską na uniwersytecie w Skopju. Był członkiem macedońskiej Akademii Nauk i Sztuk. Pisał powieści, wiersze, eseje. Zajmował się także tłumaczeniem dzieł pisarzy francuskich na język macedoński. W 2005 r. wydawnictwo Oficyna 21 wydało polski przekład powieści Czasy kóz, nominowanej do nagrody Jeana Monneta dla Najlepszej Powieści Europejskiej, w tłumaczeniu Doroty Jovanki Ćirlić. W 2006 r. książka znalazła się w finale Nagrody Literackiej Europy Środkowej „Angelus”. W 2014 ukazała się powieść Starovy Balkanwawilonci (Балканвавилонци), która została uznana powieścią roku w Macedonii w plebiscycie organizowanym przez czasopismo Utrinski vesnik. W 2000 został odznaczony francuskim Orderem Sztuki i Literatury, a w 2017 Legią Honorową.
Na podstawie powieści Księgi mojego ojca w 2007 powstał film w reż. Rusomira Bogdanovskiego.