Luan Starova

Luan Starova
Data i miejsce urodzenia

14 sierpnia 1941
Pogradec

Data i miejsce śmierci

24 lutego 2022
Skopje

Narodowość

albańska

Dziedzina sztuki

literatura

Ważne dzieła
  • Татковите книги (1992)
  • Czasy kóz (1998)
Odznaczenia
Wielki Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Oficer Orderu Sztuki i Literatury (Francja)

Luan Arif Starova (mac. Луан Старова, ur. 14 sierpnia 1941 w Pogradcu, zm. 24 lutego 2022 w Skopju) – północnomacedoński pisarz narodowości albańskiej. Publikował swoje utwory literackie w języku albańskim i macedońskim. Brat polityka Vulneta Starovy.

Życiorys

Urodził się na terytorium dzisiejszej Albanii, ale w czasie wojny rodzina Starova przeniosła się do Tetowa, a następnie do Skopja. Studiował na uniwersytetach w Skopju i w Zagrzebiu. Na uniwersytecie w Zagrzebiu obronił doktorat z literatury francuskiej.

W 1985 objął stanowisko ambasadora SFRJ w Tunezji, zaś w 1994 został pierwszym ambasadorem Republiki Macedonii w Paryżu. Pełnił także funkcję ambasadora Macedonii w Lizbonie.

Od 1990 pracował na stanowisku profesora, wykładał literaturę francuską na uniwersytecie w Skopju. Był członkiem macedońskiej Akademii Nauk i Sztuk. Pisał powieści, wiersze, eseje. Zajmował się także tłumaczeniem dzieł pisarzy francuskich na język macedoński. W 2005 r. wydawnictwo Oficyna 21 wydało polski przekład powieści Czasy kóz, nominowanej do nagrody Jeana Monneta dla Najlepszej Powieści Europejskiej, w tłumaczeniu Doroty Jovanki Ćirlić. W 2006 r. książka znalazła się w finale Nagrody Literackiej Europy Środkowej „Angelus”. W 2014 ukazała się powieść Starovy Balkanwawilonci (Балканвавилонци), która została uznana powieścią roku w Macedonii w plebiscycie organizowanym przez czasopismo Utrinski vesnik. W 2000 został odznaczony francuskim Orderem Sztuki i Literatury, a w 2017 Legią Honorową.

Na podstawie powieści Księgi mojego ojca w 2007 powstał film w reż. Rusomira Bogdanovskiego.

Twórczość