| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Obwód | |||||
| Prawa miejskie |
1925 | ||||
| Zarządzający |
Władimir Rużyckij↗ | ||||
| Powierzchnia |
12,87 km² | ||||
| Wysokość |
130 m n.p.m. | ||||
| Populacja (2020) |
| ||||
| • liczba ludności |
205 295 | ||||
| • gęstość |
15 951,44 os./km² | ||||
| Nr kierunkowy |
+7 495, 496, 498 | ||||
| Kod pocztowy |
140000–140014 | ||||
| Tablice rejestracyjne |
50, 90, 150, 190 | ||||
Położenie na mapie obwodu moskiewskiego | |||||
Położenie na mapie Rosji | |||||
| Strona internetowa | |||||
Lubiercy (ros. Люберцы) – miasto w zachodniej Rosji, w obwodzie moskiewskim, ok. 20 km na południowy wschód od Moskwy; siedziba administracyjna rejonu lubiereckiego. W 2020 roku liczyło ok. 205 tys. mieszkańców. Ośrodek przemysłu lotniczego (śmigłowce), maszynowego (maszyny rolnicze), drzewnego i spożywczego.
Pierwsza wzmianka o osadzie Libiericy pojawiła się w 1621 roku. W 1632 roku po raz pierwszy odnotowano nazwę Lubiercy. W 1705 roku wieś stała się własnością hrabiego Aleksandra Mienszykowa, a od połowy XVIII wieku należała do księcia Karla Petera Ulricha (późniejszego cara Piotra III). Na początku XX w. nastąpił rozwój przemysłu (w 1897 roku powstała fabryka silników parowych, a w 1911 roku otwarto fabrykę maszyn rolniczych, jedną z największych w tym czasie w Europie). Miejscowość otrzymała prawa miejskie w 1925 roku. W przyzakładowej szkole zawodowej uczył się od 1949 r. w zawodzie odlewnika Jurij Gagarin.