Luc Ferrari

Luc Ferrari
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

5 lutego 1929
Paryż

Pochodzenie

francuskie

Data i miejsce śmierci

22 sierpnia 2005
Arezzo

Gatunki

muzyka poważna, muzyka współczesna, muzyka konkretna

Zawód

kompozytor

Luc Ferrari (ur. 5 lutego 1929 w Paryżu, zm. 22 sierpnia 2005 w Arezzo) – francuski kompozytor.

Życiorys

W latach 1946–1948 studiował w konserwatorium w Wersalu. Następnie od 1948 do 1950 roku kształcił się w École normale de musique de Paris u Alfreda Cortota (fortepian) i Arthura Honeggera (kompozycja). Pobierał także lekcje u Edgara Varèse’a (1952) i Oliviera Messiaena (1953–1954). W 1958 roku dołączył do założonej przez Pierre’a Schaeffera Groupe de Recherches Musicales, w latach 1959–1960 i 1961–1963 pełnił funkcję jej kierownika. Od 1964 do 1966 roku był wykładowcą Rheinische Musikhochschule w Kolonii. Gościnnie wykładał w Akademie für Film und Fernsehen w Berlinie Zachodnim (1967) i McGill University w Montrealu (1969).

Współpracował z telewizją francuską, w latach 1964–1966 wspólnie z Gérardem Patrisem prowadził dwa cykle audycji poświęconych muzyce współczesnej. Zrealizował filmy dokumentalne o O. Messiaenie, K. Stockhausenie, H. Scherchenie, C. Taylorze i M. Kagelu w ramach cyklu telewizyjnego „Les grandes répétitions”. Nakręcił też reportaż polityczny Algérie 76 na taśmę i diapozytywy.

Twórczość

Wraz z Pierre’em Schaefferem był twórcą muzyki konkretnej, nagrywanej bezpośrednio na taśmę. Interesował się zagadnieniami muzyki eksperymentalnej, starał się łączyć zasady serializmu z dynamiczną formą i wyrazistą linią przewodnią przebiegu czasowego, zachowując przy muzyce tworzonej na taśmę cechy indywidualnego stylu. Oprócz muzyki elektroakustycznej i instrumentalnej tworzył dzieła łączące w sobie różne formy, takie jak spektakle audiowizualne, reportaże dźwiękowe i filmy.

Wybrane kompozycje

(na podstawie materiałów źródłowych)

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 3. Część biograficzna efg. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1987, s. 93–94. ISBN 83-224-0344-5.
  2. 1 2 3 The Harvard Biographical Dictionary of Music. Cambridge: Harvard University Press, 1996, s. 265. ISBN 0-674-37299-9.
  3. ↑ Mort de Luc Ferrari, compositeur électroacoustique. nouvelobs.com, 2005-08-23. [dostęp 2023-08-30]. (fr.).
  4. 1 2 3 4 5 6 Encyklopedia muzyki. red. Andrzej Chodkowski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, s. 253. ISBN 978-83-01-13410-5.
  5. ↑ Nicole V. Gagné: Historical Dictionary of Modern and Contemporary Classical Music. Lanham: Scarecrow Press, 2019, s. 125–126. ISBN 978-1-5381-2297-6.