Lucy Cavendish

Lucy Cavendish
Ilustracja
Lucy Cavendish
Data i miejsce urodzenia

5 września 1841
Hagley

Data i miejsce śmierci

22 kwietnia 1925
Penshurst

Narodowość

angielska

Rodzice

George Lyttelton(inne języki), Mary Glynne

Małżeństwo

lord Frederick Cavendish(inne języki)
(1864–1882; jego śmierć)

Lucy Caroline Cavendish (z domu Lyttelton; ur. 5 września 1841 w Hagley, zm. 22 kwietnia 1925 w Penshurst) – angielska pionierka edukacji dziewcząt i kobiet oraz filantropka.

Była córką George’a Lytteltona, 4. barona Lytteltona(inne języki). W 1864 wyszła za mąż za członka innej arystokratycznej rodziny, Cavendishów. Osiemnaście lat później jej mąż, lord Frederick Cavendish(inne języki), został zamordowany w Dublinie przez irlandzkich republikanów (ofiara morderstw w Phoenix Park(inne języki)). Po jego śmierci poświęciła wiele czasu sprawie edukacji dziewcząt i kobiet, za co została uhonorowana za życia honorowym tytułem doktora prawa(inne języki) (LL.D.), a pośmiertnie, w 1965, Uniwersytet Cambridge nazwał jej imieniem wchodzącą w jego skład pierwszą uczelnię wyższą dla kobiet(inne języki).

Życiorys

Lucy Caroline Lyttelton urodziła się 5 września 1841 w Hagley Hall(inne języki) w Hagley w hrabstwie Worcestershire, jako druga córka George’a Lytteltona, 4. barona Lytteltona(inne języki) i jego żony Mary Glynne, której siostra Catherine wyszła za mąż za Williama Ewarta Gladstone’a. W 1863 została mianowana druhną królowej Wiktorii, której towarzyszyła aż do jej ślubu w następnym roku.

Małżeństwo i morderstwo męża

7 czerwca 1864 poślubiła lorda Fredericka Cavendisha(inne języki), drugiego syna księcia Devonshire. Nie mieli dzieci. Cavendish został wybrany do parlamentu w 1865. W tym samym roku z entuzjazmem dołączyła do Stowarzyszenia Pań Diecezjalnych (ang. Ladies Diocesan Association), prowadzonego przez Catharine Tait(inne języki), mając w perspektywie odwiedzanie workhousów, aby spróbować zniwelować różnice między bogatymi a biednymi.

Jej mąż został zamordowany przez skrajnie nacjonalistyczną grupę Irish National Invincibles(inne języki) 6 maja 1882, tego samego dnia, w którym złożył przysięgę na stanowisko Głównego sekretarza Irlandii. Choć śmierć męża była dla niej bolesnym ciosem i głęboko ją przeżyła (nie wyszła już ponownie za mąż), nie żywiła urazy do zamachowców; dzień przed powieszeniem przywódcy wysłała mu mały złoty krucyfiks, który od dawna nosiła, jako dowód swego przebaczenia. William Ewart Gladstone był głęboko poruszony, gdy powiedziała mu, że zniosłaby stratę ukochanego męża, „jeśli jego śmierć miałaby przynieść pożytek jego bliźnim, co w istocie było celem jego życia”.

Pozostała zdecydowaną zwolenniczką autonomii Irlandii. W kościele św. Małgorzaty w Westminsterze, na koszt członków Izby Gmin, umieszczono witraż poświęcony pamięci lorda Cavendisha.

Późniejsze lata

Po śmierci męża poświęciła się działalności filantropijnej, głównie w sferze edukacji dziewcząt i kobiet. W latach 1883–1912 była przewodniczącą Rady Edukacji Kobiet Yorkshire (ang. Yorkshire Ladies’ Council of Education). W 1884 odrzuciła ofertę objęcia stanowiska nauczycielki w Girton College w Cambridge. W 1894 została członkinią Królewskiej Komisji ds. Szkolnictwa Średniego (ang. Royal Commission on Secondary Education) i członkinią-założycielką Rady Dziewcząt Publicznych Szkół Dziennych (ang. Girls’ Day School Trust), założonej przez jej ojca (która promowała tworzenie dużych szkół dziennych dla dziewcząt z klasy średniej). 6 października 1904 otrzymała honorowy tytuł doktora prawa(inne języki) (LL.D.) podczas uroczystej inauguracji Uniwersytetu w Leeds za „wybitne zasługi dla edukacji”. Pełniła również funkcję przewodniczącej Towarzystwa Przyjaciół Armenii (ang. Friends of Armenia).

Śmierć

Lucy Cavendish College na Uniwersytecie w Cambridge (2022)

Zmarła 22 kwietnia 1925 w wieku 83 lat w swoim domu Glebe w Penshurst w hrabstwie Kent. Została pochowana obok męża na rodzinnym cmentarzu Cavendishów w Edensor w hrabstwie Derbyshire. Dwa lata po jej śmierci „The Spectator” opisał ją jako „typową wiktoriańską wielką damę”. Również w 1927 opublikowano jej pamiętnik The Diary of Lady Frederick Cavendish.

Upamiętnienie

W 1965 pierwszą uczelnię wyższą dla kobiet(inne języki) wchodzącą w skład Uniwersytetu w Cambridge nazwano jej imieniem.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Lucy Cavendish (née Lyttelton, 1841–1925). [dostęp 2025-12-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-12-02)]. (ang.).
  2. 1 2 Obituary – Lady Frederick Cavendish. „The Times”, s. 14, 23 kwietnia 1925. ISSN 0140-0460.
  3. ↑ Lord Frederick Charles Cavendish. Encyklopedia Britannica. [dostęp 2025-12-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-12-02)]. (ang.).
  4. 1 2 3 4 5 John Cannon: The Oxford Companion to British History (1 ed.). Oxford University Press, 2009. ISBN 978-0-19-956763-8. (ang.).
  5. ↑ Andrea Geddes Poole: Philanthropy and the Construction of Victorian Women’s Citizenship: Lady Frederick Cavendish and Miss Emma Cons. University of Toronto Press, 2014, s. 66–68. ISBN 978-1-4426-9354-8. (ang.).
  6. ↑ Lyttelton i Hart Davis, s. 40 – list z 17 marca 1960
  7. ↑ Lucy Cavendish: The Diary of Lady Frederick Cavendish. John Bailey (red.). Frederick A. Stokes Company, 1927. (ang.).