Ludwik Badeni

Ludwik Badeni
Data i miejsce urodzenia

16 marca 1873
Żółkiew

Data i miejsce śmierci

10 listopada 1916
Wiedeń

Zawód, zajęcie

dyplomata

Narodowość

polska

Rodzice

Kazimierz, Maria

Małżeństwo

Alicja

Dzieci

Kazimierz

Odznaczenia
Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii 1898 (Austro-Węgry) Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych Krzyż Jubileuszowy dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych Order Osmana (Imperium Osmańskie) Kawaler Orderu Karola III (Hiszpania)

Ludwik Józef Władysław Badeni herbu Bończa (ur. 16 marca 1873 w Żółkwi, zm. 10 listopada 1916 w Wiedniu) – polski hrabia, dyplomata Austro-Węgier.

Życiorys

Urodził się 21 stycznia lub 16 marca 1873. Był jedynym synem Kazimierza Badeniego herbu Bończa (1846-1909, Namiestnik Galicji) i Marii z domu Skrzyńskiej herbu Zaremba (1850-1937). Wychowywał się w rodzinnym majątku w Busku. Był zadeklarowanym katolikiem i pozostawał pod wpływem ks. Stefana Pawlickiego.

W rezerwie kawalerii C. K. Armii został mianowany kadetem z dniem 1 stycznia 1896, a następnie porucznikiem. Był przydzielony do 11 pułku huzarów w Szombathely do około 1904. Po przeniesieniu do C. K. Obrony Krajowej został zweryfikowany w stopniu porucznika oddziałów konnych w grupie nieaktywnych z dniem 1 stycznia 1887. Od około 1904 do około 1907 był przydzielony do pułku ułanów nr 1 we Lwowie. W kolejnych latach do końca życia był porucznikiem kawalerii w stosunku ewidencji Obrony Krajowej.

W 1897 otrzymał godność c. k. podkomorzego.

Ślub Alicji Ankarcrona i Ludwika Badeniego

Karierę dyplomatyczną rozpoczął jako aspirant konceptowy w C. K. Ministerstwie Spraw Zagranicznych w Wiedniu. W 1898 został przydzielony jako attaché poselski bez uposażenia do ambasady Austro-Węgier w Madrycie. W 1900 przeniesiony do ambasady w Londynie i jeszcze w tym samym roku skierowany do Paryża. W 1903 został przydzielony do poselstwa w Kopenhadze i mianowany sekretarzem legacyjnym. W 1904 przeniesiony do Konstantynopola. W 1908 przydzielony do ambasady przy tronie papieskim w Rzymie. Od 1910 do 1911 w charakterze sekretarza legacyjnego I kategorii z tytułem i rangą radcy legacyjnego II kategorii był przydzielony do poselstwa Austro-Węgier w Sztokholmie. 21 listopada 1911 w rzymskokatolickim kościele św. Eugenii w Sztokholmie ożenił się ze Szwedką Alicją Ankarcrona (1889-1985), a ślubu udzielił im bp Albert Bitter. Tuż po ślubie wraz z małżonką wyjechał Szwecji, kończąc pracę na dotychczasowym stanowisku. Następnie w dotychczasowym charakterze był w poselstwie w Brukseli, a w 1913 formalnie w charakterze radcy legacyjnego. Według stanu z 1914 był urlopowany.

Rok po przeniesieniu do Brukseli został dotknięty nieuleczalną chorobą psychiczną. Zmarł 10 lub 11 listopada 1916 w Wiedniu. Jego pogrzeb odbył się w tym mieście 13 listopada 1916. Synem Ludwika i Alicji był Kazimierz Stanisław (1912-2010), który wstąpił do zakonu dominikanów i znany był jako ojciec Joachim Badeni. Alicja Badeni wyszła powtórnie za mąż za Karola Olbrachta.

Odznaczenia

Uwagi

  1. ↑ Zarówno w ewidencji C. K. Armii i C. K. Obrony Krajowej, jak też urzędników Austro-Węgier był określany w języku niemieckim jako „Ludwig Graf Badeni”.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Ludwik Józef Władysław hr. Badeni h. Bończa. sejm-wielki.pl. [dostęp 2022-04-06].
  2. 1 2 3 4 5 6 7 Stanisław Koźmian. Pamięci Ludwika hr. Badeniego. „Gazeta Lwowska”. Nr 267, s. 6, 24 listopada 1916.
  3. 1 2 3 4 Zaślubiny polskiego dyplomaty. „Nowości Illustrowane”. Nr 50, s. 10, 16 grudnia 1911.
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Diplomatie und Klerus. „Sport und Salon”. Nr 47, s. 9-10, Sport und Salon. (niem.).
  5. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1897. Wiedeń: 1896, s. 643.
  6. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1897. Wiedeń: 1896, s. 647.
  7. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1897. Wiedeń: 1896, s. 695.
    •Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1897. Wiedeń: 1896, s. 701.
    •Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1899. Wiedeń: 1898, s. 703.
  8. 1 2 3 Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1900. Wiedeń: 1899, s. 725.
  9. ↑ Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1901. Wiedeń: 1900, s. 733.
    •Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1902. Wiedeń: 1901, s. 739.
    •Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1903. Wiedeń: 1902, s. 735.
    •Schematismus für das k. u. k. Heer und für die k. u. k. Kriegs-Marine 1904. Wiedeń: 1903, s. 739.
  10. ↑ Schematismus der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1905. Wiedeń: 1905, s. 577.
  11. ↑ Schematismus der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1905. Wiedeń: 1905, s. 597.
    •Schematismus der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1906. Wiedeń: 1906, s. 437.
    •Schematismus der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1907. Wiedeń: 1907, s. 369.
  12. ↑ Schematismus der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1908. Wiedeń: 1908, s. 379.
    •Schematismus der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1914. Wiedeń: 1914, s. 330.
  13. 1 2 3 4 5 6 7 Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1914. Wiedeń: 1914, s. 295.
  14. ↑ Ranglisten der K. K. Landwehr und der K. K. Gendarmerie 1916. Wiedeń: 1916, s. 140.
  15. ↑ Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1916. Wiedeń: 1916, s. 279.
  16. ↑ Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1911. Wiedeń: 1911, s. 275.
  17. ↑ Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1912. Wiedeń: 1912, s. 277.
  18. ↑ Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1913. Wiedeń: 1913, s. 281.
  19. ↑ Habsburg, Alice; Björkman-Goldschmidt, Elsa (1976) (in Swedish). Princess and partisan . Bokklubben Vår bok, 99-0105689-6 (New). Stockholm: Norstedt. ISBN 91-1-769042-0