 Grzymała | |
| Rodzina | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
5 lutego 1818 |
| Data i miejsce śmierci |
25 listopada 1898 |
| Ojciec | |
| Dzieci | |
Ludwik Romuald Ślaski (również Ludwik Romuald Slaski, niem. Ludwig von Slaski; ur. 5 lutego 1818 w Trzebczu Szlacheckim, zm. 25 listopada 1898 w Toruniu) – polski działacz gospodarczy i społeczny, ziemianin, parlamentarzysta.
Urodził się w rodzinie szlacheckiej herbu Grzymała. Był synem Mateusza Slaskiego i Heleny z domu Kruszyńskiej. Jego ojciec był znanym działaczem społecznym i niepodległościowym na Pomorzu, zasiadał w sejmie Księstwa Warszawskiego.
Ludwik Romuald Slaski ukończył gimnazjum w Toruniu, po którym odbywał praktyki rolnicze. Otrzymał od ojca majątek w Nowej Wsi pod Golubiem w dzierżawę. W wieku 25 lat objął rodzinny majątek w Trzebczu Szlacheckim, W tym też czasie ożenił się z Heleną Biernawską. Był dobrym gospodarzem, wprowadzał nowe metody gospodarowania. W 1855 roku zakupił majątek Orłowo.
Był bardzo aktywny społecznie i należał do wielu instytucji na Pomorzu lub je wspierał. Należał do Ligi Polskiej – członek Rady Prowincjonalnej Ligi Polskiej. W Banku Kredytowym Donimirski-Kalkstein-Łyskowski i Spółka był prezesem rady nadzorczej, a także jednym z inicjatorów powołania Muzeum Polskiego w Toruniu.
Wieloletni wiceprezes i prezes Towarzystwa Pomocy Naukowej dla młodzieży Prus Zachodnich. Współzałożył Towarzystwo Rolnicze Ziemi Chełmińskiej. Wraz z siostrą Zofią Donimirską założył Towarzystwo Pomocy Naukowej dla dziewcząt. Współzakładał sejmiki gospodarcze w Toruniu. Podczas powstania styczniowego udzielał schronienia powstańcom. W okresie kulturkampfu wspierał polskich księży oraz polskie gazety na ziemi chełmińskiej – „Gazetę Toruńską”, „Przyjaciel ludu” i „Nadwiślanin”.
Zasiadał w Reichstagu Cesarstwa Niemieckiego w latach 1871–1874, gdzie reprezentował okręg Tuchola-Chojnice. Zasiadał też w pruskiej Izbie Panów od 1866 do 1888 roku.
W 1872 roku oddał majątek Orłowo swojemu synowi Kazimierzowi Slaskiemu, zaś w 1884 roku rodowy majątek w Trzebczu Szlacheckim zapisał młodszemu synowi, Ludwikowi Maurycemu Slaskiemu.
Na stare lata przeniósł się do Torunia, gdzie zmarł w 1898 roku. Został pochowany w grobowcu rodzinnym w Trzebczu Szlacheckim.
