Ludwik Trexler

Ludwik Trexler de Torsola
Ludwig Edler Trexler von Torsola
generał brygady
Data i miejsce urodzenia

21 grudnia 1861
Padwa

Data i miejsce śmierci

25 maja 1935
Przemyśl

Przebieg służby
Lata służby

1883–1921

Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Cesarsko-królewska Obrona Krajowa
Wojsko Polskie

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa

Odznaczenia
Order Korony Żelaznej III klasy (Austro-Węgry) Krzyż Zasługi Wojskowej (w czasie wojny) Medal Zasługi Wojskowej „Signum Laudis” (w czasie wojny) Medal Zasługi Wojskowej „Signum Laudis” (w czasie wojny) Odznaka za 20-letnią Służbę Wojskową (Austro-Węgry) Krzyż Jubileuszowy Wojskowy Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913

Ludwik Trexler de Torsola (ur. 21 grudnia 1861 w Padwie, zm. 25 maja 1935 w Przemyślu) – generał brygady Wojska Polskiego.

Grobowiec Ludwika Trexlera

Życiorys

Urodził się 21 grudnia 1861 w Padwie. Zawodową służbę wojskową rozpoczął w 1883 w Galicyjskim Pułku Piechoty Nr 56 w Krakowie. Rok później przeniesiony do Galicyjskiego Batalionu Piechoty Obrony Krajowej Buczacz Nr 70 w Stanisławowie. W 1889 został przeniesiony do Batalionu Obrony Krajowej Stanisławów Nr 62 i wyznaczony na stanowisko adiutanta 20 Galicyjskiego Pułku Piechoty Obrony Krajowej w Stanisławowie. Trzy lata później służył w 36 Pułku Piechoty Obrony Krajowej w Kołomyi. Od 1911 służył w 35 Pułku Piechoty Obrony Krajowej w Złoczowie. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach. W czasie I wojny walczył na froncie rosyjskim. Był komendantem Batalionu Zapasowego Pułku Strzelców Nr 29. 22 czerwca 1916 otrzymał nobilitację szlachecką i predykat Torsola. W czasie służby awansował kolejno na stopień: kadeta–zastępcy oficera (1 września 1883), podporucznika (1 maja 1886), porucznika (1 listopada 1889), kapitana (1 listopada 1896), majora (1 maja 1910), podpułkownika (1 listopada 1913) i pułkownika (1 września 1915).

Dekretem Wodza Naczelnego Józefa Piłsudskiego z 19 lutego 1919 jako były oficer armii austro-węgierskiej został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 września 1915 i rozkazem z tego samego dnia 19 lutego 1919 Szefa Sztabu Generalnego płk. Stanisława Hallera otrzymał przydział służbowy do DOW Przemyśl od 1 listopada 1918. Następnie pełnił służbę na stanowisku zastępcy dowódcy Okręgu Etapowego Wołkowysk. 22 maja 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu pułkownika, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej. Był wówczas dowódcą Obozu Internowanych nr 1 w Krakowie Dąbiu. Z dniem 1 maja 1921 został przeniesiony w stan spoczynku. Mieszkał w Przemyślu. 26 października 1923 roku Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu generała brygady. Został pochowany na cmentarzu Głównym w Przemyślu.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 Stawecki 1994 ↓, s. 339.
  2. ↑ Rocznik oficerski c. k. Obrony Krajowej i Żandarmerii 1890 ↓, s. 125, 250.
  3. ↑ Dekret Naczelnego Wodza Wojsk Polskich o przyjęciu do W.P. oficerów z b. armii austro-węgierskiej (838). „Dziennik Rozkazów Wojskowych”. 26, s. 642, 8 marca 1919.
  4. ↑ Rozkaz Naczelnego Dowództwa Wojsk Polskich o przydziale oficerów (841). „Dziennik Rozkazów Wojskowych”. 26, s. 649, 8 marca 1919.
  5. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 26 z 14 lipca 1920 roku, s. 574.
  6. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 70 z 7 listopada 1923 roku, s. 738.
  7. ↑ Ludwik Trexler. cmentarzeprzemysl.pl. [dostęp 2019-05-06].
  8. 1 2 3 4 5 6 7 8 Lista starszeństwa c. k. Obrony Krajowej i Żandarmerii 1918 ↓, s. 44.
  9. ↑ Rocznik oficerski c. k. Obrony Krajowej i Żandarmerii 1905 ↓, s. 119, 518.

Bibliografia