 Madeleine Renaud | |
| Data i miejsce urodzenia |
21 lutego 1900 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
23 września 1994 |
| Zawód, zajęcie |
aktorka |
| Małżeństwo |
Charles Granval (1922–1939) Jean-Louis Barrault (1940–1994) |
Madeleine Renaud (ur. 21 lutego 1900 w Paryżu, zm. 23 września 1994 w Neuilly-sur-Seine) – francuska aktorka teatralna i filmowa, uważana za jedną z najwybitniejszych postaci francuskiej sceny XX wieku.
Urodziła się w Paryżu jako Lucie Madeleine Renaud. Ukończyła prestiżowe paryskie konserwatorium (Conservatoire national supérieur d’art dramatique), gdzie zdobyła pierwszą nagrodę za rolę w komedii Moliera Szkoła żon. W 1921 roku, w wieku 21 lat, dołączyła do zespołu Comédie-Française, gdzie przez ponad dwie dekady grała główne role w klasycznym repertuarze, m.in. w sztukach Racine'a, Corneille'a i Musseta.
Jej kariera filmowa nabrała tempa wraz z nadejściem kina dźwiękowego. Zadebiutowała w 1931 roku w filmie Jean de la Lune. W latach 30. stała się popularną aktorką filmową, występując m.in. w La Maternelle (1933) i Maria Chapdelaine (1934), za którą otrzymała Grand Prize of the French Cinema.
W 1936 roku, podczas pracy nad filmem Hélène, poznała swojego przyszłego męża, aktora i reżysera Jean-Louisa Barraulta. Pobrali się w 1940 roku. W 1946 roku opuścili Comédie-Française, aby założyć własny, niezależny zespół teatralny – Compagnie Renaud-Barrault. Przez dekadę ich siedzibą był Théâtre Marigny, który stał się jednym z najważniejszych centrów artystycznych powojennego Paryża.
Zespół Renaud-Barrault zasłynął z nowatorskiego podejścia do teatru, łącząc klasykę z dramaturgią współczesną. Wystawiali dzieła Camusa, Kafki, Becketta, Geneta i Ionesco. Renaud, dzięki swojej wszechstronności i subtelnej grze, z równym powodzeniem wcielała się w role tragiczne, komediowe i awangardowe. Zespół cieszył się międzynarodową sławą, odbywając liczne tournée po Europie i obu Amerykach.
Madeleine Renaud pozostała aktywna zawodowo niemal do końca życia. Jedną z jej ostatnich znaczących ról filmowych był występ w filmie wojennym Najdłuższy dzień (1962), gdzie zagrała matkę przełożoną. Występowała także długo w roli Maude w adaptacji scenicznej Harold i Maude.
Zmarła 23 września 1994 roku w Neuilly-sur-Seine, siedem miesięcy po śmierci męża; spoczęła z nim na cmentarzu Passy w Paryżu.
