Madeline Kahn (właściwie Madeline Gail Wolfson, ur. 29 września 1942 w Bostonie, zm. 3 grudnia 1999 w Nowym Jorku) – amerykańska aktorka, komiczka, aktorka głosowa i piosenkarka. Znana najbardziej z ról komediowych w filmach Petera Bogdanovicha i Mela Brooksa, m.in. No i co, doktorku? (1972), Młody Frankenstein (1974), Lęk wysokości (1977), Historia świata: Część I (1981), a także z ról, za które była nominowana do Oscara dla najlepszej aktorki drugoplanowej - Papierowy księżyc (1973) i Płonące siodła (1974).
Kahn otrzymała nominacje do nagrody Tony za rolę w sztuce In the Boom Boom Room w 1974 roku oraz za występ w oryginalnej inscenizacji musicalu On the Twentieth Century w 1978 roku. Wystąpiła jako Madeline Wayne w serialu komediowym Oh Madeline (1983–1984), a w 1987 roku zdobyła nagrodę Daytime Emmy za rolę w programie z cyklu ABC Afterschool Special. Trzecią nominację do nagrody Tony przyniosła jej rola w nowej wersji sztuki Born Yesterday w 1989 roku. W 1993 roku finalnie zdobyła statuetkę Tony dla najlepszej aktorki w sztuce za rolę w komedii The Sisters Rosensweig.
Kahn urodziła się w Bostonie, jako córka Bernarda B. Wolfsona, producenta odzieży i jego żony, Fredy (z domu Goldberg). Wychowywała się w nieortodoksyjnej rodzinie żydowskiej. Jej rodzice rozwiedli się, kiedy miała 2 lata, wskutek czego jej matka przeprowadziła się z nią do Nowego Jorku. W 1953, Freda wyszła za mąż za Hillerego Kahna, który później adoptował Madeline. Freda, jej matka, zmieniła swoje imię i nazwisko na Paulę Kehn. Madeline Kahn miała przyrodnie rodzeństwo – Jeffreya (z małżeństwa matki z Kahnem) i Robyna (z drugiego małżeństwa z Bernardem B. Wolfsonem).
W październiku 1999 roku, dwa miesiące przed swoją śmiercią, poślubiła Johna Hansbury’ego. Zmarła 3 grudnia 1999 na raka jajnika.