| Data i miejsce urodzenia |
1 października 1979 | ||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Klub |
Leksands Snowboardklubb | ||||||||||||||||||||||||||||||
| Wzrost |
175 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||
| Debiut w PŚ | |||||||||||||||||||||||||||||||
| Pierwsze punkty w PŚ | |||||||||||||||||||||||||||||||
| Pierwsze podium w PŚ | |||||||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||
Carl Magnus Sterner (ur. 1 października 1979 w Leksand) – szwedzki snowboardzista, wicemistrz świata.
Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej pojawił się w 1997 roku, startując na mistrzostwach świata juniorów w Corno alle Scale, gdzie zajął 12. miejsce w halfpipe'ie. Jeszcze dwukrotnie startował na imprezach tego cyklu, najlepszy wynik osiągając podczas mistrzostw świata juniorów w Chamrousse w 1998 roku, gdzie w tej samej konkurencji był ósmy.
W Pucharze Świata zadebiutował 16 stycznia 1998 roku w Innichen, zajmując 21. miejsce w halfpipe’ie. Tym samym już w swoim debiucie wywalczył pierwsze pucharowe punkty. Na podium zawodów pucharowych po raz pierwszy stanął 14 marca 1999 roku w Olang, kończąc rywalizację w snowcrossie na drugiej pozycji. W zawodach tych rozdzielił swego rodaka, Pontusa Ståhlkloo i Kanadyjczyka Bena Wainwrighta. Łącznie osiem 16 stawał na podium zawodów PŚ, odnosząc przy tym cztery zwycięstwa: 18 marca 2000 roku w Livigno, 10 grudnia 2000 roku w Whistler, 7 grudnia 2002 roku w Tandådalen i 1 marca 2003 roku w Sapporo triumfował w halfpipe’ie. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1998/1999, kiedy to zajął szóste miejsce w klasyfikacji generalnej i drugie w klasyfikacji snowcrossu. Ponadto sezonie 2000/2001 zdobył Małą Kryształową Kulę w klasyfikacji halfpipe’a, a w sezonach 1999/2000 i 2002/2003 był w niej drugi.
Jego największym sukcesem jest srebrny medal w snowcrossie wywalczony na mistrzostwach świata w Berchtesgaden w 1999 roku. Uplasował się tam między kolejnym Szwedem, Henrikiem Janssonem i Zeke'iem Steggallem z Australii. Był też między innymi siódmy w halfpipe’ie podczas mistrzostw świata w Madonna di Campiglio w 2001 roku. Brał też udział w igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City, gdzie zajął 11. miejsce w halfpipe’ie.
W 2006 r. zakończył karierę.
Jego brat, Fredrik, także był snowboardzistą.
| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|
| 11. | 11 lutego | 2002 |  Salt Lake City |
Halfpipe | Ross Powers |
| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|
| 20. | 16 stycznia | 1999 |  Berchtesgaden |
Halfpipe | Ricky Bower |
2. |
17 stycznia | 1999 | Berchtesgaden |
Snowboardcross |  Henrik Jansson |
| 7. | 27 stycznia | 2001 |  Madonna di Campiglio |
Halfpipe |  Kim Christiansen |
| 25. | 17 stycznia | 2003 |  Kreischberg |
Halfpipe |  Markus Keller |
| 24. | 22 stycznia | 2005 |  Whistler |
Halfpipe |  Antti Autti |
Olang – 14 marca 1999 (snowcross) – 2. miejsce Berchtesgaden – 15 stycznia 2000 (halfpipe) – 3. miejsce Grächen – 22 stycznia 2000 (halfpipe) – 2. miejsce Park City – 4 marca 2000 (halfpipe) – 3. miejsce San Candido – 11 marca 2000 (halfpipe) – 2. miejsce Livigno – 18 marca 2000 (halfpipe) – 1. miejsce Whistler – 10 grudnia 2000 (halfpipe) – 1. miejsce Kronplatz – 18 stycznia 2001 (halfpipe) – 3. miejsce
Sapporo – 16 lutego 2001 (snowcross) – 2. miejsce Asahikawa – 25 lutego 2001 (halfpipe) – 2. miejsce Ruka – 16 marca 2001 (halfpipe) – 2. miejsce Whistler – 7 grudnia 2001 (halfpipe) – 2. miejsce Laax – 1 grudnia 2002 (halfpipe) – 3. miejsce Tandådalen – 7 grudnia 2002 (halfpipe) – 1. miejsce Stoneham – 21 grudnia 2002 (halfpipe) – 2. miejsce Sapporo – 1 marca 2003 (halfpipe) – 1. miejsce
