Maksimilian Falk

Maksimilian Leonidowicz (Leontiewicz) Falk (ros. Максимилиан Леонович (Леонтьевич) Фальк, ur. 20 stycznia 1866 w Kownie, zm. po 1920) – rosyjski lekarz psychiatra, uczeń Emila Kraepelina.

Od 1883 roku studiował medycynę na Uniwersytecie w Dorpacie, studia ukończył w 1889. W 1890 roku obronił rozprawę doktorską przygotowaną pod kierunkiem Emila Kraepelina (Versuche über die Raumschützung mit Hülfe von Armbewegungen). Od kwietnia 1891 roku pracował w petersburskim Szpitalu Św. Mikołaja Cudotwórcy. Był jednym z tłumaczy 5. wydania podręcznika Kraepelina na język rosyjski; książka została wydana w 1898 roku z przedmową autora, w której określił on Falka jako swojego „gorliwego ucznia”. W Szpitalu Św. Mikołaja Cudotwórcy był kolejno asystentem, starszym asystentem, starszym lekarzem i od 1912 do 1914 głównym lekarzem.

Był członkiem Towarzystwa Ochrony Zdrowia Publicznego, zaangażowanym w walkę z alkoholizmem. Po rewolucji październikowej emigrował, zmarł w latach 20.

Wybrane prace