Początkowo uczył się muzyki u ojca, Jana Poota, dyrektora Królewskiego Flamandzkiego Teatru w Brukseli. Później był uczniem Paula Gilsona. Studiował w konserwatorium w Brukseli u José Sevenantsa, Martina Lunssensa i Arthura De Greefa oraz w Królewskim Flamandzkim Konserwatorium w Antwerpii u Lodewijka Mortelmansa. W 1925 roku został współzałożycielem Groupe des Synthétistes, stawiającej sobie za cel promowanie nowej muzyki. Wspólnie z Paulem Gilsonem założył też czasopismo La Revue Musicale Belge. W 1930 roku otrzymał nagrodę im. Rubensa, która umożliwiła mu dalsze studia w École normale de musique w Paryżu u Paula Dukasa. Od 1938 do 1966 roku był wykładowcą konserwatorium w Brukseli, w latach 1949–1966 także jego dyrektorem. Przez wiele lat pisywał krytyki muzyczne do dziennika Le Peuple.
Twórczość
Bogaty dorobek Poota jest stylistycznie jednolity, z reguły tonalny i łatwy w percepcji. Jego utwory cechuje rytmiczna werwa, z epizodami groteskowo-ironicznymi nawiązującymi do twórczości Prokofjewa i Strawinskiego, wcześnie zaczął korzystać też z elementów jazzu. Uprawiał głównie muzykę symfoniczną i instrumentalną, utrzymaną w stylistyce neoklasycznej. Komponował również muzykę funkcjonalną do filmów dokumentalnych i słuchowisk radiowych.
Ważniejsze kompozycje
(na podstawie materiałów źródłowych)
Utwory orkiestrowe
6 symfonii (I 1929, II „Triptyque symphonique” 1938, III 1952, IV 1971, V 1974, VI 1978)
Variations en forme de danses (1923)
Charlot (1926)
Rondo na fortepian i orkiestrę (1928)
Capriccio na obój i orkiestrę (1928)
Poème de l’espace (1930)
Jazz Music (1930)
Ouverture joyeuse (1934)
Allégro symphonique (1935)
Fantaisie rythmique (1936)
Ballade na kwartet smyczkowy i orkiestrę (1937)
Légende épique na fortepian i orkiestrę (1938)
Ballade na klarnet i orkiestrę (1941)
Konzertstück na wiolonczelę i orkiestrę (1942)
Fantasia (1944)
3 danses (1945)
Mouvement symphonique na orkiestrę dętą (1946)
Musique légère (1946)
Sinfonietta (1946)
Divertimento na małą orkiestrę (1952)
Mouvement perpétuel (1953)
Ballade na skrzypce i orkiestrę (1955)
Ronde diabolique (1957)
Koncert na fortepian i orkiestrę (1959)
2 mouvements symphoniques (1961)
Konzertstück na skrzypce i orkiestrę (1962)
Musique na orkiestrę smyczkową (1963)
Suite en forme de variations (1964)
Concerto grosso na orkiestrę smyczkową (1965)
Suite anglaise (1965)
Concerto grosso na kwartet fortepianowy i orkiestrę (1969)
Koncert trąbkowy (1973)
Concertino na obój i orkiestrę (1973)
Ballade symphonique (1976)
Koncert na saksofon altowy i orkiestrę (1980)
Utwory kameralne
Kwartet fortepianowy (1932)
Scherzo na 4 saksofony (1941)
Divertimento na obój, klarnet i fagot (1942)
Oktet na instrumenty dęte i smyczkowe (1948)
Kwartet smyczkowy (1950)
Ballade na obój, klarnet i fagot (1954)
Fantazja na sekstet klarnetowy (1955)
Concertino na kwintet dęty (1959)
Concertino na kwartet saksofonowy (1963)
Concertino na flet, skrzypce i wiolonczelę (1963)
Musique na kwartet dęty (1964)
Légende na 4 klarnety (1967)
Kwartet na 4 rogi (1967)
Mosaïque na 8 instrumentów dętych (1969)
Musique de chambre na trio fortepianowe (1971)
Utwory fortepianowe
2 sonatiny (1945, 1975)
Wariacje (1952)
Alla marcia et barcarole (1976)
Oratoria
Le dit du routier (1943)
Icare (1947)
Utwory sceniczne
opera Het ingebeeld eiland (1925)
operetka Het vrouwtje van Stavoren (1928)
opera kameralna Moretus (1944)
balet Paris in verlegenheid (1933)
balet Camera (1937)
balet Pygmalion (1952)
Przypisy
1234567891011Encyklopedia Muzyczna PWM.T.8. Część biograficzna pe–r.Kraków:Polskie Wydawnictwo Muzyczne,2004,s.156. ISBN978-83-224-0837-7.
1234567Baker’s Biographical Dictionary of Musicians.T.Volume 5 Pisc–Stra.New York:Schirmer Books,2001,s.2838. ISBN0-02-865530-3.
12345The Harvard Biographical Dictionary of Music.Cambridge:Harvard University Press,1996,s.702. ISBN0-674-37299-9.