| Prezbiter | ||
| ||
| Kraj działania | ||
|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | ||
| Data i miejsce śmierci | ||
| Wyznanie | ||
| Kościół | ||
| Inkardynacja | ||
| Prezbiterat | ||
| Odznaczenia | ||
 | ||
Marcin Krajewski herbu Jasieńczyk (ur. 1737 w Sędziwujach Prątniku, zm. 27 maja 1809 w Zambrowie) – polski działacz społeczny i ksiądz katolicki.
Był synem Mateusza Krajewskiego i Bogumiły z Pruszkowskich. Pochodził ze wsi Sędziwuje, która była własnością jego rodziny. Po ukończeniu nauk w szkołach elementarnych rozpoczął studia w Wyższym Seminarium Duchownym w Pułtusku. Już jako kapłan pełnił funkcję rektora tegoż seminarium. W 1767 został proboszczem zambrowskim, piastując jednocześnie funkcję proboszcza nowogrodzkiego. Był także kanonikiem katedry płockiej.
Jako proboszcz w Zambrowie prowadził szeroko zakrojone działania inwestycyjne. Za fundusze uzyskane ze sprzedaży rodowego majątku Sędziwuje odbudował i rozbudował kościół parafialny. W 1795 wybudował nowy cmentarz parafialny, a w jego centrum kaplicę grobową Krajewskich ze znakomitymi i unikatowymi malowidłami przedstawiającymi „taniec śmierci”.
Był gorącym zwolennikiem reform państwa. Gorliwie popularyzował Konstytucję 3 maja, za co otrzymał Order Świętego Stanisława. Był również członkiem Komisji cywilno-wojskowej oraz władz regionalnych w czasie insurekcji kościuszkowskiej.
