Marek Walicki

Marek Walicki

Zawisza, Jan Łada, Jan Korsak

Data i miejsce urodzenia	9 lutego 1931 Warszawa
Zawód, zajęcie	dziennikarz
Odznaczenia

Marek Walicki, ps. Zawisza, Jan Łada, Jan Korsak (ur. 9 lutego 1931 w Warszawie) – polski dziennikarz emigracyjny, pracownik Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa i sekcji polskiej Głosu Ameryki.

Życiorys

Był synem Leona Walickiego, profesora Akademii Stomatologicznej w Warszawie, dorastał w Warszawie mieszkając na rogu ulic Chocimskiej i Klonowej. Jego bratem przyrodnim był Michał Walicki, ojciec Andrzeja. W czasie II wojny światowej był od 1943 członkiem Szarych Szeregów na Wilanowie i Sadybie, używając pseudonimu Zawisza.

W październiku 1949 opuścił nielegalnie Polskę i przedostał się przez Czechosłowację do Republiki Federalnej Niemiec z zamiarem wstąpienia do wojska polskiego na Zachodzie. Do maja 1950 służył w Polskich Oddziałach Wartowniczych w Unterpfaffenhoffen(inne języki) (obecnie dzielnica Germering) i Bad Wörishofen w Bawarii. Od 1950 do 1952 był sekretarzem Centrali Caritasu Polskiego na amerykańską strefę okupacyjną Niemiec z siedzibą w Monachium. W latach 1951–1955 wchodził w skład zarządu Związku Studentów Polaków w Niemczech. W październiku 1952 został pracownikiem rozgłośni Głos Wolnej Polski (następnie Rozgłośnia Polska Radia Wolna Europa), początkowo w nasłuchu radiowym. Jego nauczycielem w zakresie prowadzonej przez Radio Wolna Europa antykomunistycznej walki politycznej(inne języki) był Tadeusz Nowakowski.

W 1955 wyjechał do USA. W latach 1960–1974 mieszkał w Nowym Jorku. Od 1962 do 1976 pracował jako redaktor w nowojorskim oddziale Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa, po likwidacji oddziału z końcem 1973 jako jeden z trzech, a później jedyny korespondent nowojorski rozgłośni monachijskiej, podlegając bezpośrednio Janowi Nowakowi-Jeziorańskiemu.

W 1976 z rekomendacji szefowej wydziału personalnego RWE w Nowym Jorku Malamaty Theoharous podjął pracę dla Amerykańskiej Agencji Informacyjnej(inne języki) w polskiej sekcji Głosu Ameryki w Waszyngtonie, gdzie był przełożonym Marka Święcickiego, pierwszego zastępcy Jana Nowaka-Jeziorańskiego w Rozgłośni Polskiej RWE w Monachium. Od 1981 do 1992 był zastępcą kierownika sekcji (co było równoznaczne z funkcją redaktora naczelnego), a w latach 1993–1994 kierownikiem. W latach 80. odbywał podróże służbowe do Polski, gdzie rozmawiał z działaczami Solidarności. W 1994 przeszedł na emeryturę.

W latach 2003–2008 był z nominacji Jana Nowaka-Jeziorańskiego prezesem Fundacji Jana i Jadwigi Nowak-Jeziorańskich. Był również członkiem zarządu powstałej w 2001 Fundacji im. Stefana Korbońskiego w Waszyngtonie i wykonawcą testamentu Zofii Korbońskiej.

W 2000 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (M.P. z 16.02.2001, poz. 98), a w 2010 Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (M.P. z 2010, nr 29, poz. 390).

Publikacje

• Z Polski Ludowej do Wolnej Europy, Bellona, Warszawa 2018, ISBN 978-83-11-15593-0
• O Andrzeju Walickim inaczej. Opowieść epistolarna, red. Michał Siermiński, Instytut Historii Nauki PAN, Warszawa 2024, ISBN 978-83-965210-3-3

Przypisy

Bibliografia

• Autoportret zbiorowy. Wspomnienia dziennikarzy polskich na emigracji z lat 1945–2002, red. Wiesława Piątkowska-Stepaniak, Wydawnictwo Uniwersytetu Opolskiego, Opole 2003
• AndrzejA. Chodubski AndrzejA., Recenzja książki: „Autoportret zbiorowy. Wspomnienia dziennika­rzy polskich na emigracji z lat 1945–2002”, red. Wiesława Piątkowska-Stepaniak, Wydawnic­two Uniwersytetu Opolskiego, Opole 2003, ss. 355, „Cywilizacja i Polityka”, 4, 2006, s. 261–266 .
• WiesławaW. Piątkowska-Stepaniak WiesławaW., Polska Rozgłośnia Radia Wolna Europa w Nowym Jorku, „Przegląd Polsko-Polonijny” (3–4), 2016, s. 73–112 .
• WiesławaW. Piątkowska-Stepaniak WiesławaW., Wiele życiorysów dziennikarza. Recenzja książki: Marek Walicki, „Z Polski Ludowej do Wolnej Europy”, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 2018, ss. 327, „Studia Migracyjne – Przegląd Polonijny”, 176, 2020, s. 363–368, DOI: 10.4467/25444972SMPP.20.025.12341 .