Urodziła się w rodzinie Witolda Chodźki h. Kościesza , profesora higieny, lekarza psychiatry, neurologa, i Anny z Jankowskich (1874–1912), pianistki. Miała starszą siostrę Aleksandrę Chodźko-Domaniewską . W 1920 ukończyła gimnazjum Cecylii Plater-Zyberk w Warszawie i rozpoczęła studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej . W roku 1933 uzyskała dyplom mgr inż. architekta. W latach międzywojennych w zespole Kazimierza Skórewicza uczestniczyła w pracach konserwatorskich na Zamku Królewskim .
Pałac Sapiehów w Warszawie Po II wojnie światowej rozpoczęła pracę w Pracowniach Konserwacji Zabytków przy projektowaniu odbudowy zabytków Starego Miasta w Warszawie. Jej najbardziej znanymi dziełami była odbudowa w latach 1947–1952 Kościoła ss. Sakramentek w Warszawie pod wezwaniem św. Kazimierza, na Nowym Mieście , projektu architekta Tylmana z Gameren oraz w latach 1951–1955 Pałacu Sapiehów przy ul. Zakroczymskiej 6. Współpracowała też przy odbudowie Królikarni na Mokotowie i jej adaptacji na Muzeum Xawerego Dunikowskiego . Projektowała też odbudowę wielu kamienic mieszczańskich na Starym Mieście, m.in. zespołu kamienic przy ul. Brzozowej 27/29 róg Kamiennych Schodków .
W 1929 w Warszawie poślubiła architekta Jana Zachwatowicza . Była matką scenografki i aktorki Krystyny Zachwatowicz , żony Andrzeja Wajdy i śpiewaczki Katarzyny Zachwatowicz-Jasieńskiej (ur. 1932), żony Ksawerego Jasieńskiego .
Zmarła w Warszawie, pochowana na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 170-2-6).
