| Data i miejsce urodzenia |
11 lipca 1925 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
3 lipca 2007 |
| Zawód, zajęcie |
socjolożka |
| Uczelnia | |
| Małżeństwo |
Maria Hirszowicz, z domu Bielińska (ur. 11 lipca 1925 w Sochaczewie, zm. 3 lipca 2007 w Paryżu) – polska socjolożka polityczna, autorka wielu publikacji naukowych.
Po studiach na Uniwersytecie Wrocławskim podjęła pracę w Uniwersytecie Warszawskim, w zespole kierowanym przez Juliana Hochfelda. Należała do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W latach 1961–1964 kierowała Katedrą Socjologii Ogólnej na Wydziale Ekonomicznym Uniwersytetu Łódzkiego. W 1964 powróciła na Uniwersytet Warszawski, gdzie była docentem na Wydziale Filozofii i Socjologii.
Po wydarzeniach z marca 1968 została zwolniona z uczelni, razem z Bronisławem Baczką, Zygmuntem Baumanem, Włodzimierzem Brusem, Leszkiem Kołakowskim i Stefanem Morawskim, przez Ministra Szkolnictwa Wyższego za obronę studentów zaangażowanych w działania ruchu demokratycznym.
W 1970 wyjechała razem z mężem, historykiem Łukaszem Hirszowiczem, do Wielkiej Brytanii, gdzie do przejścia na emeryturę pracowała jako docent na Uniwersytecie w Reading.
Od 1998 była członkinią Rady Redakcyjnej Przeglądu Socjologicznego.
Była fundatorką Nagrody im. Łukasza Hirszowicza przyznawanej przez Żydowski Instytut Historyczny w Warszawie.