Wizerunek Matki Bożej z Guadalupe, mającej być zgodnie z koncepcją Marianismo wzorem i ideałem kobiecości.
Marianismo – koncepcja kobiecości w kulturach latynoamerykańskich.
Początek
Termin pojawia się po raz pierwszy w eseju Evelyn StevensMarianismo. The Other Face of Machismo in Latin America z 1973 r. Tam pada definicja marianismo jako kultu kobiecej wyższości duchowej, który pokazuje, że kobiety są półboskimi istotami, górującymi moralnie nad mężczyznami i silniejszymi od nich duchowo. W opinii Stevens marianismo jest:
ideologią kompensacyjną (duchowa siła czerpana z sytuacji podległości kobiet).
Rozwój pojęcia
W latach 90. XX wieku w studiach latynoamerykańskich nastąpił rozwój zainteresowania sytuacją kobiet; marianismo stało się nieomal uniwersalnym modelem zachowania kobiet w Ameryce Łacińskiej.
Zostało skrytykowane przez amerykańskie gender studies jako generalizacja doświadczenia kobiet. Mimo braku zainteresowania ze strony badaczek latynoamerykańskich Sonia Montecino w 1991 uznała marianismo za, poniekąd, mit założycielski.
Krytyka pojęcia Marysy Navarro
Marysa Navarro w 2002 dokonała analizy i krytyki marianismo według Stevens jako koncepcji homogenizującej i opartej jedynie na grupie badawczej Meksykanek z klasy średniej z pominięciem zróżnicowania kulturowego Ameryki Łacińskiej.
Zarzuty Navarro wobec Stevens:
brak badań własnych dot. tego tematu,
brak dialogu z wcześniejszymi pracami latynoamerykanistów,
TracyEhlers.Debunking Marianismo: Economic Vulnerability and Survival Strategies Among Guatemalan Wives.„Ethnology”.30(1),01.1991.
RenataHryciuk:Kobiecość, męskość, seksualność. Płeć kulturowa (gender) w badaniach dotyczących Ameryki Łacińskiej. W:M. Gawrycki (red.):Dzieje kultury latynoamerykańskiej.
MarysaNavarro:Against Marianismo.2002.
Evelyn P.Stevens:Marianismo: The Other Face of Machismo in Latin America. W:Ann Pescatello (red.):Female and Male in Latin America: Essays.1973.