Marthe Émilie Françoise Rigaud urodziła się 29 lipca 1902 w Narbonne. W 1941 poślubiła paleontologa Georges'a Deflandre'a, z którym również współpracowała naukowo przez resztę życia. Po jego przejściu na emeryturę w 1963 przejęła po nim kierownictwo Zakładu Mikropaleontologii École pratique des hautes études; funkcję tę pełniła do 1972. Zmarła 17 grudnia 1987 w Paryżu.
Marthe Deflandre-Rigaud zajmowała się sklerytami różnych zwierząt kopalnych. Wśród jej głównych osiągnięć należy wymienić rozwinięcie systematyki sklerytów kopalnych strzykw. Opisała liczne nowe rodzaje kopalne, na przykład: Cucumarites Deflandre & Deflandre-Rigaud, 1948; Rhabdotites Deflandre-Rigaud, 1952; Stichopites Deflandre-Rigaud, 1952; Elgerius Deflandre-Rigaud, 1959. Zajmowała się też sklerytami koralowców ośmiopromiennych z rzędu Alcyonaria, osłonic i gąbek.
Ponadto współpracowała ze swoim mężem Georges'em Deflandre przy redagowaniu indeksu mikropaleontologicznego, zatytułowanego Fichier Micropaléontologique Général. W latach 1943–1973 opublikowano 24 tomy tego wydawnictwa, obejmujące 6824 gatunki.
Wybrane publikacje
Contribution à la systématique des sclérites d'Holothurides fossiles (1952)
Classe des Holothurides (1953; rozdział w Traité de Paléontologie pod red. J. Piveteau)
A Classification of Fossil Alcyonarian Sclerites (1957)
Contribution à la connaissance des sclérites d'Holothurides fossiles (1962)
Upamiętnienie
Na jej cześć nazwano gatunki strzykw Palaeolaetmogone rigaudae (Mostler, 1970) (pierwotna nazwa Palaeocaudina rigaudae) oraz Calcamnella deflandreae Walkiewicz, 1977 (opisany z miocenuKorytnicy).
Przypisy
123William A.S.W.A.S.SarjeantWilliam A.S.W.A.S., Sclerites, Spicules and Systematics: The Researches of Marthe Deflandre-Rigaud (1902-1987), „Micropaleontology”, 37 (2), 1991, s. 191–195, DOI:10.2307/1485559, ISSN0026-2803, JSTOR:1485559 [dostęp 2023-10-27].
↑Mitglieder [online], Nationale Akademie der Wissenschaften Leopoldina [dostęp 2023-10-27](niem.).
↑Don L.D.L.FrizzellDon L.D.L., HarrietH.ExlineHarrietH., Micropaleontology of Holothurian Sclerites, „Micropaleontology”, 1 (4), 1955, s. 335–342, DOI:10.2307/1484477, ISSN0026-2803, JSTOR:1484477 [dostęp 2023-10-27].
↑SylvainS.CharbonnierSylvainS., Les gisements à conservation exceptionnelle dans les collections: l'exemple de La Voulte et de Montceau-les-Mines (France), [w:] Jean-Paul SaintJ.P.S.Martin i inni red., Le patrimoine paléontologique. Des trésors du fond des temps, Institut national de Géologie et Géoécologie marine (Geoecomar) - Roumanie, 2010, s. 95–112, ISBN978-973-0-09533-3.
↑M.M.Deflandre-RigaudM.M., Contribution à la systématique des sclérites d'Holothurides fossiles., „Bulletin de l'Institut Océanographique”, 49 (1012), Monaco 1952, 1–12. [dostęp 2023-10-27].
↑MartheM.Deflandre-RigaudMartheM., A Classification of Fossil Alcyonarian Sclerites, „Micropaleontology”, 3 (4), 1957, s. 357–366, DOI:10.2307/1484441, ISSN0026-2803, JSTOR:1484441 [dostęp 2023-10-27].