Megacarpaea DC. – rodzaj roślin z rodziny kapustowatych. Obejmuje 9 gatunków. Zasięg obejmuje południową i wschodnią europejską część Rosji, Kazachstan, kraje Azji Środkowej po Chiny i Mjanmę. Młode liście Megacarpaea polyandra są spożywane, a roślina wykorzystywana jest wszechstronnie jako lecznicza oraz w weterynarii. Jadalny jest też korzeń Megacarpaea megalocarpa.
Morfologia
Pokrój
Byliny z szyją korzeniową otuloną pozostałościami zeszłorocznych liści. Pędy rozgałęzione tylko w górze, z włoskami pojedynczymi.
Odziomkowe liście ogonkowe, niepodzielone, pierzasto klapowane lub pierzasto, rzadko dłoniasto podzielone, czasem dwu- i trzykrotnie. Liście łodygowe ogonkowe lub siedzące, często obejmujące łodygę, o blaszkach zatokowo wcinanych, pierzasto klapowanych lub siecznych.
Zebrane w grona tworzące wiechowate kwiatostany złożone, wydłużające się w czasie owocowania. Szypułki kwiatowe cienkie lub grube, odstające lub w dół odgięte. Działki kielicha cztery, podługowate, o błoniastych brzegach, odpadające, wewnętrzna para nie jest workowato rozdęta u nasady. Płatki korony cztery, żółte, białokremowe, różowe, fioletowe, czasem ich brak. Płatki jajowate do równowąskich, zwykle całobrzegie, rzadziej z trzema ząbkami. Pręcików 6, podobnej długości lub słabo czterosilnych, na nitkach spłaszczonych u nasady. Zalążnia z dwoma zalążkami.
Dwunasienne łuszczynki, rozpadające się na spłaszczone, koliste, skórzaste, jednonasienne części. Nasiona silnie spłaszczone, jajowate lub nerkowate, gładkie.
↑Michael A.M.A.RuggieroMichael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI:10.1371/journal.pone.0119248, PMID:25923521, PMCID:PMC4418965 [dostęp 2025-08-08](ang.).