Mehdi Bazargan

Mehdi Bazargan
‏مهدی بازرگان‎
Data i miejsce urodzenia	1 września 1907 ; Bazargan
Data i miejsce śmierci	20 stycznia 1995 ; Zurych
	Premier Islamskiej Republiki Iranu
Okres	od 4 lutego 1979; do 6 listopada 1979
Poprzednik	Szapur Bachtijar
Następca	Mohammad Ali Radżai
	Minister spraw zagranicznych Iranu (p.o.)
Okres	od 1 kwietnia 1979; do 14 kwietnia 1979
Poprzednik	Karim Sandżabi
Następca	Ebrahim Jazdi
	Multimedia w Wikimedia Commons

Mehdi Bazargan (perski: مهدی بازرگان; ur. 1 września 1907 w Bazarganie, zm. 20 stycznia 1995 w Zurychu) – irański inżynier, polityk, premier.

Życiorys

Był narodowości azerskiej. Był współpracownikiem premiera Mosaddegha i przeciwnikiem szacha Mohammada Rezy Pahlawiego, Mosaddegh mianował Bazargana dyrektorem National Iranian Oil Company. Po 1953, kiedy premier został obalony, Bazargan kilkakrotnie był więziony. W 1963 założył Ruch Wyzwolenia Iranu, którego stał się przywódcą. W 1964 udał się na emigrację do Francji i do kraju powrócił w 1978. W tym samym roku utworzył ugrupowanie polityczne Stowarzyszenie Wolności i Praw Człowieka. W wyniku rewolucji, która obaliła szacha, 4 lutego 1979 stanął na czele Tymczasowego Rządu Rewolucyjnego. W kwietniu pełnił również obowiązki szefa dyplomacji. 6 listopada 1979 podał się do dymisji w proteście przeciwko zajęciu ambasady Stanów Zjednoczonych i był w opozycji wobec Chomejniego. Następnie został wybrany do Islamskiego Zgromadzenia Konsultatywnego. W 1985 odrzucono jego kandydaturę na urząd prezydenta.

Przypisy

Robert Czulda: Iran 1925–2014. Od Pahlawich do Rouhaniego. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2014. ISBN 978-83-01-17947-2.
1. 1 2 3 S. 244.
2. ↑ S. 51 i 244.
1 2 3 4 5 6 7 8 Encyklopedia Powszechna PWN. Suplement, tom 5, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa, 1989, ISBN 83-01-08614-9, s. 42.
↑ Ervand Abrahamian: Historia współczesnego Iranu. Warszawa: Książka i Wiedza, 2011, s. 18. ISBN 978-83-05-13597-9.

[Czulda2014-1] Robert Czulda: Iran 1925–2014. Od Pahlawich do Rouhaniego. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2014. ISBN 978-83-01-17947-2.
1 2 3 S. 244.

↑ S. 51 i 244.

[2] 1 2 3 S. 244.

[4] S. 51 i 244.

[:1-3] 1 2 3 4 5 6 7 8 Encyklopedia Powszechna PWN. Suplement, tom 5, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa, 1989, ISBN 83-01-08614-9, s. 42.

[5] Ervand Abrahamian: Historia współczesnego Iranu. Warszawa: Książka i Wiedza, 2011, s. 18. ISBN 978-83-05-13597-9.

[2] 1 2 3 S. 244.

[4] S. 51 i 244.