Centurus: gr. κεντρον kentron „kolec”; ουρα oura „ogon”. Gatunek typowy: Picus carolinusLinnaeus, 1758.
Leuconerpes: gr. λευκον leukon „biały”; ἑρπης herpēs „pełzacz”, od ἑρπω herpō „pełzać”. Gatunek typowy: Picus candidusOtto, 1796.
Tripsurus: gr. τριψις tripsis „tarcie”, od τριβω tribō „pocierać”; ουρα oura „ogon”. Gatunek typowy: Picus flavifronsVieillot, 1818.
Linneopicus: Karol Linneusz (1707–1778), szwedzki botanik, przyrodnik, lekarz, ojciec nomenklatury binominalnej; łac.picuswoodpecker „dzięcioł”. Gatunek typowy: Picus herminieriLesson, 1830.
Trichopicus: gr. θριξ thrix, τριχος trikhos „włosy”; późnogr. πικος pikos „dzięcioł”, od łac.picus „dzięcioł”. Gatunek typowy: Picus cactorumd’Orbigny, 1839.
Cactocraugus: rodzaj CactusLinnaeus, 1753 (kaktus), od łac. cactus „kolczasta roślina”, od gr. κακτος kaktos „kolczasta roślina” o niepewnej identyfikacji; κραυγος kraugos „dzięcioł”. Nowa nazwa dla TrichopicusBonaparte, 1854 ze względu na puryzm.
Asyndesmus: gr. negatywny przedrostek α- a-; συν sun „razem”; δεσμος desmos „więź”. Gatunek typowy: Picus torquatusWilson, 1811 (= Picus lewisG.R. Gray, 1849).
Balanosphyra: gr. βαλανος balanos „żołądź”; σφυρα sphura, σφυρας sphuras „młotek”. Gatunek typowy: Picus formicivorusSwainson, 1827.
Chryserpes: gr. χρυσος khrusos „złoto”; ἑρπης herpēs „pełzacz”, od ἑρπω herpō „pełzać”. Gatunek typowy: Picus striatusStatius Müller, 1776.
↑Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko:Plemię: Melanerpini Gray,GR, 1846 (wersja: 2024-10-05).[w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line].Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego.[dostęp 2026-08-03].