Meprotyksol

Meprotyksol
Nazewnictwo
	Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
	9-[3-(dimetyloamino)propylo]-2-metoksy-9H-tioksanten-9-ol
	Inne nazwy i oznaczenia
	meprotiksol
	Ogólne informacje
Wzór Hilla	C19H23NO2S
Masa molowa	329,46 g/mol
	Identyfikacja
Numer CAS	4295-63-0
PubChem	71195
DrugBank	DB13822
SMILES
	CN(C)CCCC1(C2=CC=CC=C2SC3=C1C=C(C=C3)OC)O
InChI
	InChI=1S/C19H23NO2S/c1-20(2)12-6-11-19(21)15-7-4-5-8-17(15)23-18-10-9-14(22-3)13-16(18)19/h4-5,7-10,13,21H,6,11-12H2,1-3H3
	InChIKey
	LAYVFLWAVIGDLK-UHFFFAOYSA-N
Właściwości
Temperatura topnienia	117–118 °C
Niebezpieczeństwa
	Globalnie zharmonizowany system; klasyfikacji i oznakowania chemikaliów
	Uwaga
Zwroty H	H315, H319, H335
Zwroty P	P261, P280, P305+P351+P338, P321, P405, P501
Dawka śmiertelna	LD50 60 mg/kg (mysz, dożylnie)
	Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą; stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
	Klasyfikacja medyczna
ATC	R05DB22
	Więcej identyfikatorów i właściwości może znajdować się w Wikidanych

Meprotyksol, meprotiksol – organiczny związek chemiczny, pochodna tioksantenu. Opatentowany został w roku 1959.

Farmakologicznie związek wykazuje działanie przeciwkaszlowe, przy jednoczesnym niewielkim efekcie depresyjnym.

Przypisy

1 2 K.K. Doebel K.K., G.G. Rey-Bellet G.G., R.R. Schlaepfer R.R., H.H. Spiegelberg H.H., Verfahren zur Herstellung von Xanthen- bzw. Thioxanthenderivaten, patent DE 1044103B, 1957 (niem.).
1 2 Meprotixol [PDF], karta charakterystyki produktu LGC Standards, 18 września 2014, numer katalogowy: MM3133.00 [zarchiwizowane 2017-08-25] (niem.).
↑ W.W. Hougs W.W., I. MøllerI.M. Nielsen I. MøllerI.M., S.S. Norn S.S., M.M. Nymark M.M., Pharmacology of a New Antitussive Agent: Meprotixol (N 7020), „Acta Pharmacologica et Toxicologica”, 24 (1), 1966, s. 3–23, DOI: 10.1111/j.1600-0773.1966.tb00364.x (ang.).