MIFARE
Właściwości
Charakterystyka interfejsu MIFARE RF:
- Transmisja danych bezdotykowa
- Zasięg optymalny od czytnika – do 100 mm
- Częstotliwość pracy 13,56 MHz
- Transfer danych na poziomie 100 kbit/s
- Mechanizmy kontroli danych:
- Szybkość odczytu danych w granicach 100 ms.
Charakterystyka EEPROMu:
- 8Kbit (dla karty MIFARE Classic 1k) zorganizowany w 16 sektorach z 4 blokami każdy po 16 bajtów
- Możliwość definiowania dostępu do poszczególnych bloków
- Ważność przechowywanych danych – 10 lat
- Możliwość zapisu do 100 tysięcy cykli.
Bezpieczeństwo:
- Trzypoziomowy system uwierzytelniania (ISO/IEC DIS 9798-2)
- Kod PIN
- Dane zakodowane w czasie transmisji.
Opis schematu blokowego (Rys. 2):
- Antena spełnia dwie funkcje – jest źródłem zasilania karty oraz odpowiada za transfer danych. Karta jest zasilana poprzez antenę w wyniku działania indukcji elektromagnetycznej. Dzięki temu nie wymagane są dodatkowe zewnętrzne źródła zasilania.
- RF Interface odpowiada za poziom/jakość sygnału, główne komponenty tego bloku, to:
- Anticollision – wiele kart w obszarze działania czytnika może być użytych w określonej kolejności
- Authentication – odpowiada za uwierzytelnienie w trakcie połączenia
- Control & ALU – stałe wartości zapisane w specjalnym formacie, nie mogą być powiększone, ani zmniejszone
- EEPROM-Interface
- Crypto unit – jednostka odpowiedzialna za szyfrowaną transmisję danych
Zastosowanie
System kart mifare obecnie używany jest do zastąpienia tradycyjnych papierowych biletów, kart magnetycznych i monet, co umożliwia zautomatyzowanie systemu biletowego. Dodatkowo karty występują również pod postacią MIFARE Ultralight, gdzie są one w formie tradycyjnego biletu papierowego, co umożliwia obniżenie kosztów produkcji. Bardziej tradycyjne formy jak na przykład MIFARE Classic, mogą zostać użyte w systemach rejestrujących czas pracy, systemach identyfikacji użytkownika (identyfikatory), systemach o chronionym dostępie, systemach mikropłatności i tym podobnych.
Słabości
Na konferencji Eurocrypt 2009 w Kolonii opublikowano raport, z którego wynika, że możliwe jest zdalne skopiowanie danych z nieznanej karty tego standardu w bardzo krótkim czasie (od kilku sekund do minuty), bez znajomości żadnych sygnałów wysyłanych przez czytnik. Problem ten w różnym stopniu dotyczy wszystkich kart tego rodzaju i wynika z luki w mechanizmie szyfrującym oraz generatorze liczb pseudolosowych.
W 2011 roku opublikowano kolejny atak, tym razem skierowany przeciwko kartom MIFARE DESFire MF3ICD40.
Błąd ten może być wykorzystywany w miejskich systemach biletów elektronicznych w Polsce stosujących Mifare – m.in. w Gdańsku i Warszawie.
