Pokolenie Y

Oś czasu pokoleń w świecie zachodnim

Pokolenie Y (ang. Generation Y), in. milenialsi (ang. Millennials) – kohorta demograficzna następująca po pokoleniu X). Nazywane jest również „pokoleniem Milenium”, „następną generacją”, a także „pokoleniem cyfrowym”. Po raz pierwszy nazwa ta pojawiła się w 1993 roku w tygodniku „Advertising Age”. Datowanie ludzi z pokolenia Y nie jest ścisłe, jednak według większości źródeł pokolenie Y to osoby urodzone między 1980 a 1996, i dzieli się je na młodszych (osoby urodzone do około połowy lat 90.) i starszych (osoby urodzone między 1980 a 1996).

Pracownicy z pokolenia X i Y są niekiedy nazywani pokoleniem C – od przymiotnika connected (ang. „połączony”), jako osoby stale podpięte do internetu i wykorzystujące codziennie media społecznościowe do komunikacji prywatnej i zawodowej.

Rozbieżności definicyjne

Stereotypy przypisywane przedstawicielom pokolenia Y

Cechy charakterystyczne

Istnienie różnic pomiędzy pokoleniem Y a innymi pokoleniami ma charakter anegdotyczny, różnice te nie zostały potwierdzone w badaniach naukowych.

  • Aktywnie i w każdej dziedzinie życia korzystają z technologii i mediów cyfrowych.
  • Żyją w „globalnej wiosce”, dzięki dostępowi do Internetu mają znajomości na całym świecie.
  • Cechuje ich duża pewność siebie.
  • Często dłużej mieszkają razem z rodzicami, opóźniając przejście w dorosłość.
  • Ważniejsze stają się dla nich jakość życia i doświadczenia życiowe niż posiadanie.
  • Nie pamiętają czasów tzw. zimnej wojny pomiędzy USA i ZSRR oraz komunizmu w krajach Europy Środkowo-Wschodniej (w Polsce ludzie pokolenia Y nie pamiętają czasów PRL).
  • Wychowali się w realiach wolnego rynku.
  • Według badań przeprowadzonych w University of New Hampshire cechują ich: wysokie mniemanie o swoich umiejętnościach, przekonanie o własnej wyjątkowości, nadmierne oczekiwania oraz silna awersja wobec krytyki.
  • W Stanach Zjednoczonych ok. 40% milenialsów ma tatuaż.

Pokolenie Y w pracy

  • Chcą pracować, ale nie całe życie – myślą o przyszłości na emeryturze, planują długoterminowo, chętnie zakładają własny biznes[potrzebny przypis].
  • Nie jest dla nich istotna stabilna praca na dłuższy czas, często uważani są za nielojalnych pracowników.
  • Sporą uwagę przywiązują do życia prywatnego, oczekując dużej swobody i elastycznego czasu pracy. Mają duży apetyt na życie i nie chcą się ograniczać – praca nie może ich ograniczać.
  • Przełożonych traktują jak równych sobie pracowników, ale z szerszymi kompetencjami.
  • Oczekują od pracodawcy wyznaczania celów i kontroli, prowadzenia „za rękę”.
  • Są świetnie przygotowani do pracy w realiach wolnego rynku i globalizacji.
  • Dobrze rozwiązują częste problemy, ale słabiej radzą sobie z niestandardowymi.

Zagrożenia i kontrowersje

  • Technologia cyfrowa, z której tak aktywnie korzystają, pozostawia im mało czasu na myślenie autonomiczne i wyrobienie sobie własnych poglądów, jednocześnie zaś umożliwia im sprawdzanie wiedzy w różnych źródłach.
  • Dochodzi do stopniowej alienacji pokoleniowej – nie kontaktują się niemal wcale z przedstawicielami poprzednich pokoleń (nie licząc rodziców).
  • Nie szukają autorytetów, żyjąc w przekonaniu, że „wszystko jest w ich rękach” i nikt nie może im nic narzucić.
  • Nauczeni biegłego posługiwania się klawiaturą, zapominają, jak się pisze ręcznie.
  • Często są zbyt pewni siebie i niecierpliwi, muszą się dopiero uczyć odpowiedzialności za swoje czyny.