Mind of Mine – pierwszy solowy album studyjny angielskiego piosenkarza Zayna. Został wydany 25 marca 2016 roku nakładem wytwórni RCA Records, dokładnie rok po jego odejściu z zespołu One Direction. Wydawnictwo promowały trzy single: główny „Pillowtalk” zadebiutował na pierwszym miejscu w dwunastu krajach, w tym w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych; kolejny, „Like I Would”, odniósł umiarkowany sukces, a jako ostatni ukazał się „Wrong” nagrany z udziałem Kehlani.
Album Mind of Mine zadebiutował na pierwszym miejscu w kilku krajach, w tym w Wielkiej Brytanii, Stanach Zjednoczonych, Australii, Kanadzie, Nowej Zelandii, Norwegii, Portugalii i Szwecji, a Malik stał się pierwszym brytyjskim artystą płci męskiej, który zadebiutował na pierwszym miejscu zarówno w Wielkiej Brytanii, jak i w USA zarówno z debiutanckim singlem, jak i debiutanckim albumem studyjnym.
Tło i wydanie
29 lipca 2015 roku Malik opublikował w mediach społecznościowych zdjęcie przedstawiające oficjalne podpisanie kontraktu z wytwórnią RCA Records. W pozostałej części 2015 roku udzielił wywiadów kilku magazynom muzycznym, opowiadając o debiutanckiej płycie i ujawniając część listy utworów. Wyjaśnił, że „inspiracją dla albumu były doświadczenia życiowe i po prostu rzeczy, przez które przeszedł, zwłaszcza w ciągu ostatnich pięciu lat”. Wyjawił również powody odejścia z One Direction, mówiąc: „w zespole nigdy nie było dla mnie przestrzeni na kreatywne eksperymenty”. W 2010 roku Malik przyszedł na przesłuchanie z piosenką „Let Me Love You” Mario jako solowy wokalista R&B, jednak po dołączeniu do One Direction zespół zmierzał w stronę pop-rocka.
Ze względu na kierunek muzyczny grupy Malik nie mógł śpiewać ani pisać R&B, do którego pierwotnie dążył. Sprecyzował: „Gdybym zaśpiewał refren lub zwrotkę lekko w stylu R&B, lub po prostu po swojemu, nagrywano to 50 razy, aż powstawała prosta, sztampowa wersja popowa”. Dodał też: „Za każdym razem, gdy coś proponowałem, brzmiało to tak, jakby do nas nie pasowało. Management miał z góry ustaloną koncepcję tego, czym ma być zespół, a ja po prostu nie byłem przekonany do tego, co sprzedajemy. Nie stałem w 100 procentach za tą muzyką. To nie byłem ja. To była muzyka, którą nam po prostu dawano”.
Mimo uwag pod adresem One Direction wyznał Ryanowi Seacrestowi, że jest „ogromnie wdzięczny za tamten okres, bo gdyby nie on, nie byłoby go w tym miejscu”, dodając: „Nie chodzi o to, że próbuję osiągnąć większy sukces lub sukces porównywalny z wcześniejszym, bo tu nie ma żadnego porównania”. W wywiadzie dla The Fader podkreślił, że „nie chodziło już o to, by być największym”, lecz „bardziej o ludzi, do których dociera. Chcę do nich docierać we właściwy sposób i chcę, aby wierzyli w to, co mówię”. Dodał krótko: „Chcę po prostu tworzyć muzykę”. Okładka albumu, przedstawiająca dziecięcą wersję Zayna z tatuażami, spotkała się z krytyką za bliskie plagiatu nawiązanie do serii albumów Tha CarterLil Wayne’a. Lil Wayne później wystąpił gościnnie w remiksie piosenki „Pillowtalk”.
Sukces komercyjny
W Wielkiej Brytanii album Mind of Mine zadebiutował na pierwszym miejscu listy UK Albums Chart z wynikiem 22 250 sprzedanych egzemplarzy, wypierając ze szczytu album 25Adele. Płyta ustanowiła brytyjski rekord streamingowy jako debiut z największą liczbą odsłuchań dla brytyjskiego artysty solowego. Poza granicami kraju album dotarł na szczyt notowań w Nowej Zelandii i Australii, dzięki czemu Zayn stał się 26. angielskim artystą solowym, który zajął pierwsze miejsce na australijskiej liście albumów. We Francji debiutował na trzecim miejscu listy albumów oraz na pierwszym w zestawieniu najczęściej pobieranych płyt. Wydawnictwo otworzyło również kanadyjską listę Canadian Albums Chart z wynikami sprzedaży w pierwszym tygodniu na poziomie 11 000 egzemplarzy.
W Stanach Zjednoczonych Mind of Mine zadebiutowało na pierwszym miejscu listy Billboard 200, osiągając 157 000 jednostek równoważnych albumowi (wliczając sprzedaż tradycyjną, ekwiwalenty ze sprzedaży utworów oraz odsłuchy ze streamingu), na co złożyło się 112 000 czystych sprzedaży albumu oraz 40,8 miliona odsłuchań – co stanowi jeden z najwyższych cotygodniowych wyników streamingowych dla albumu. Malik stał się pierwszym brytyjskim solowym artystą płci męskiej, który zadebiutował na pierwszym miejscu ze swoim pierwszym albumem, pierwszym brytyjskim solowym artystą płci męskiej, który dotarł na szczyt z debiutancką płytą od czasu FaithGeorge'a Michaela z 1988 roku (która zadebiutowała na 41. miejscu i potrzebowało dziewięciu tygodni, by wejść na szczyt), pierwszym brytyjskim wykonawcą, który zadebiutował na pierwszym miejscu z debiutanckim albumem od czasu One Direction z płytą Up All Night (w zestawieniu z 31 marca 2012 roku), a także pierwszym brytyjskim wykonawcą, który zadebiutował na pierwszym miejscu ze swoim pierwszym albumem jednocześnie na listach Billboard 200 i UK Albums Chart od czasu I Dreamed a DreamSusan Boyle w 2009 roku.
Wszystkie utwory z edycji standardowej są zapisane w systemie naprzemiennych wielkich i małych liter (z wyjątkiem „Pillowtalk”, które zapisano samymi wielkimi literami). Przykładowo, „Befour” zapisano jako „BeFoUr”. Utwory z edycji deluxe są zapisane w całości wielkimi literami. Przykładowo, „Like I Would” jako „LIKE I WOULD”.
Tytuł „TIO” to akronim od „Take It Off”.
Utwór „Blue” zawiera interpolację „Preludium C-dur” skomponowanego przez Jana Sebastiana Bacha.