Mindo – wiejska parafia (hiszp.parroquia rural) w północnym Ekwadorze, w prowincji Pichincha, jedyna parafia wiejska kantonu San Miguel de los Bancos. Jej siedzibą jest miejscowość Mindo, położona około 80 km na północny zachód od Quito. Parafia obejmuje 274,03 km² i według bazy sektorowej spisu INEC z 2022 liczyła 2953 mieszkańców. Mindo leży na zachodnich stokach Andów, w strefie lasów mglistych andyjskiego Chocó.
Położenie
Parafia Mindo należy do kantonu San Miguel de los Bancos w prowincji Pichincha i jest jego jedyną parafią wiejską. Według lokalnych materiałów samorządowych jej siedziba jest położona około 80 km od Quito, a centralna część parafii leży na wysokości około 1250 m n.p.m. Cały obszar parafii obejmuje większy zakres wysokości, związany ze stokami andyjskimi i lasem ochronnym Mindo-Nambillo. Obszar ten leży w strefie przejściowej między andyjskimi wysokościami a bardziej wilgotnymi lasami zachodniego Ekwadoru, co sprzyja dużej różnorodności siedlisk i gatunków.
W części źródeł turystycznych nazwa „Mindo” odnosi się nie tylko do samej miejscowości i parafii, ale także do szerszych okolic obejmujących lasy mgliste, rezerwaty i infrastrukturę ekoturystyczną, raczej niż do formalnej jednostki administracyjnej.
Administracja i demografia
Mindo jest jedyną wiejską parafią cywilną kantonu San Miguel de los Bancos. W danych statystycznych należy odróżniać miejscowość Mindo od obejmującej ją parafii. W bazie sektorowej spisu INEC z 2022 roku kod parafii Mindo obejmuje 2953 osoby, z czego 1823 osoby przypadają na sektory tworzące samą miejscowość Mindo. Parafia obejmuje 274,03 km² według parafialnego planu rozwoju i zagospodarowania terytorialnego na lata 2020–2024.
Ludność Mindo według spisu z 2022
Zakres
Liczba ludności
Miejscowość
1823
Parafia
2953
Przyroda i ochrona środowiska
Obszar parafii Mindo stanowi część andyjskiego Chocó, uznawanego za obszar o bardzo wysokiej różnorodności biologicznej i dużym endemizmie. Szerszy region Chocó Andino de Pichincha, położony w północno-zachodniej części prowincji Pichincha, w 2018 został wpisany na listę rezerwatów biosfery UNESCO.
Baza Key Biodiversity Areas ujmuje szerszy niż sama parafia obszar „Mindo and Western Slope of Pichincha Volcano” jako globalny Key Biodiversity Area (KBA, obszar kluczowy dla różnorodności biologicznej) i dawny Important Bird Area. Według karty KBA obejmuje on północno-zachodnie ekosystemy andyjskie regionu Chocó w prowincji Pichincha, ma powierzchnię około 1030 km² i rozciąga się od wysoko położonych stoków wulkanu Guagua Pichincha po niższe lasy stoków zachodnich.
W obrębie parafii znajduje się las ochronny Mindo-Nambillo (hiszp.Bosque Protector Mindo-Nambillo), obejmujący rozległe tereny lasu mglistego i powiązane z nimi ekosystemy. Parafialny plan rozwoju podaje, że obszar ten ustanowiono decyzją ministerialną nr 118 z 12 kwietnia 1988. Według nowszej analizy przytoczonej w tym dokumencie zajmuje on 19 525 ha, z czego 44% leży w parafii Mindo. Materiały turystyczne prowincji Pichincha wskazują obecność setek gatunków ptaków, licznych storczyków i kolibrów. W literaturze naukowej podkreśla się, że deklaracja tego obszaru chronionego w 1988 i towarzyszący jej plan zarządzania współtworzyły instytucjonalne podstawy rozwoju turystyki opartej na przyrodzie w Mindo.
Znaczenie okolic Mindo dla ochrony ptaków podkreślano już w latach 90. XX wieku, a ich rozpoznawalność wzmacniały lokalne liczenia ptaków i rozwój turystyki wyspecjalizowanej w obserwacji awifauny. Według relacji Audubon w jednym z liczeń Christmas Bird Count w Mindo odnotowano ponad 400 gatunków ptaków przy udziale ponad 125 osób.
Historia
Według lokalnych materiałów samorządowych Mindo zostało ogłoszone parafią 20 maja 1861. Materiały GAD Parroquial de Mindo wiążą wcześniejszą historię obszaru z prekolumbijską kulturą Yumbo i dawnymi szlakami wymiany między wyżynami a zachodnią częścią kraju.
W XX wieku lokalna gospodarka była oparta głównie na rolnictwie, eksploatacji drewna i hodowli, ale z czasem coraz większe znaczenie zaczęła mieć ochrona środowiska oraz turystyka przyrodnicza. Utworzenie Bosque Protector Mindo-Nambillo w 1988 stało się jednym z ważnych punktów zwrotnych dla rozwoju Mindo jako ośrodka ekoturystycznego.
Zalles (2018) opisuje Mindo jako przykład miejscowości, w której turystyka przyrodnicza wpływała na decyzje o użytkowaniu ziemi. Autor wiąże ten proces z ochroną Bosque Protector Mindo-Nambillo i lokalną agendą konserwatorską.
Turystyka i gospodarka
Według materiałów samorządowych oraz badań Zallesa turystyka przyrodnicza od lat 90. XX wieku stała się istotnym elementem lokalnej gospodarki. Materiały samorządowe i turystyczne przedstawiają Mindo jako ośrodek turystyki przyrodniczej w prowincji Pichincha, przyciągający zarówno turystów krajowych, jak i zagranicznych. Oprócz obserwacji ptaków popularne są tam m.in. piesze wycieczki, tubing, czyli spływy na dętkach, oraz inne formy turystyki przygodowej.
Przypisy
123456Parroquia Mindo [online], Pichincha es turismo [dostęp 2026-04-21] [zarchiwizowane z adresu 2026-02-09](hiszp.).
0°03′S 78°47′W/-0,051111 -78,778333
