| Gatunek | |
|---|---|
| Rok produkcji | |
| Data premiery |
30 marca 1962 |
| Kraj produkcji | |
| Język | |
| Czas trwania |
108 min |
| Reżyseria | |
| Scenariusz |
Paolo Cavara |
| Muzyka |
Riz Ortolani |
| Zdjęcia | |
| Montaż |
Gualtiero Jacopetti |
| Produkcja |
Gualtiero Jacopetti |
Pieski świat (wł. Mondo cane) – pierwszy film dokumentalny typu mondo w historii, mający swoją włoską premierę 30 marca 1962 roku. Mimo że zaliczany do tego podgatunku, diametralnie różni się od późniejszych produkcji tego typu.
Pieski świat jest pierwszym filmem dokumentalnym z powojennego nurtu mondo, czyli kina eksploatacji. Filmy tego nurtu przedstawiają na ekranie prawdziwą śmierć, zarówno zwierząt i ludzi (w Pieskim świecie znajduję się scena ukazująca człowieka ginącego podczas gonitwy w Pampelunie).
Film zawiera także ujęcia ukazujące różnorodne obyczaje ludzkie. Posiada między innymi fragmenty z chińską restauracją, w której klienci mogą wybrać konkretnego psa, a następnie skonsumować go; podwodny cmentarz w Azji czy prymitywne plemiona oddające hołd przelatującym samolotom.
Zdjęcia kręcono w następujących lokacjach:
Autorem polskiego plakatu do filmu z 1964 roku, wykonanego w technice druku offsetowego barwnego, był Wojciech Zamecznik. Plakacista przedstawił jednobarwne zdjęcie zbliżenia twarzy z profilu przy użyciu fotografii eksperymentalnej. Plakaty drukowano w katowickich Prasowych Zakładach Graficznych RSW „Prasa”.