Moritz Jastrowitz

Moritz Jastrowitz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

20 grudnia 1839
Löbau

Data i miejsce śmierci

25 stycznia 1912
Berlin

Alma Mater

Uniwersytet Berliński

Moritz (Moses) Jastrowitz (ur. 20 grudnia 1839 w Löbau, zm. 25 stycznia 1912 w Berlinie-Schönebergu) – niemiecki lekarz neurolog, internista, psychiatra.

Życiorys

Urodził się 20 grudnia 1839 roku w Lubawie (Löbau) w Prusach Zachodnich, jako syn kupca i właściciela kamienicy Hermanna (Hirscha) i jego żony Ernestine z domu Cohn. Uczył się początkowo w rodzinnym mieście, a potem w Gymnasium zum Grauen Kloster w Berlinie. Studiował na Uniwersytecie w Zurychu i Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie, w 1865 roku został doktorem medycyny na podstawie dysertacji De fistula vesico-vaginali, Następnie był asystentem w berlińskiej klinice chorób wewnętrznych Charité u Ludwiga Traubego, a od 1868 do 1874 asystentem w klinice dla chorych psychicznie i nerwowo u Wilhelma Griesingera i Carla Westphala. Od 1874 roku prowadził własną praktykę w Berlinie. Od 1882 roku kierował prywatnym zakładem dla psychicznie chorych „Maison de santé” w Schönebergu pod Berlinem. Miał tytuł tajnego radcy sanitarnego (geheimer Sanitätsrat).

Zmarł w 1912 roku. Wspomnienia o nim napisali Fürbringer i Fraenkel.

Jego żoną była Henriette Mendelsohn (1853–1928). Syn Hermann Jastrowitz (1882–1943) był również lekarzem, zginął w obozie koncentracyjnym Auschwitz-Birkenau.

Wyznawał religię mojżeszową. Odznaczony Orderem św. Anny 3 klasy.

Dorobek naukowy

Jastrowitz opisał odruch mosznowy w 1875 roku, na cztery lata przed Mitchellem. Wprowadził też do medycyny termin morii, oznaczający typowe dla guzów płata czołowego zachowanie, cechujące się głupkowatymi żartami i euforią.

Jako jeden z pierwszych zapoznał się z wynalazkiem Wilhelma Röntgena i zreferował je na dwóch spotkaniach berlińskiego Towarzystwa Medycyny Wewnętrznej (Verein für innere Medicin), 6 i 20 stycznia 1896.

Prace

Przypisy

  1. ↑ Gustav Liek. Die Stadt Löbau in Westpreussen: mit Berücksichtigung des Landes Löbau. Im Verlage des historischen Vereins, 1893 s. 546
  2. ↑ Jastrowitz 1865 ↓, s. 31.
  3. ↑ Matrikeledition der Universität Zürich. [dostęp 2018-10-01].
  4. ↑ Fraenkel. „Moritz Jastrowitz 1839–1912”. W: Theodor Kirchhoff (Hrsg.): Deutsche Irrenärzte: Einzelbilder ihres Lebens und Wirkens. Band 2. Berlin: Julius Springer Verlag, 1924 s. 171–172
  5. ↑ Fürbringer. Nachruf auf Jastrowitz. „Deutsche medizinische Wochenschrift”. 38, s. 385-386, 1912.
  6. ↑ Fraenkel. Nekrolog Jastrowitz. „Allgemeine Zeitschrift für Psychiatrie und psychisch-gerichtliche Medizin”. 69, s. 412, 1912.
  7. ↑ Jastrowitz Dr. med. Hermann. [dostęp 2010-02-01].
  8. ↑ W Kaiser, A Völker. In memoriam Hermann Jastrowitz (1882-1943). „Zeitschrift für die gesamte innere Medizin und ihre Grenzgebiete”. 47 (7), s. 321-328, 1992. PMID: 1496842.
  9. ↑ Quaestiones Statianae. Druck von C. Jahncke, 1861 s. 45
  10. ↑ Deutscher Ordens-Almanach. Band 3. 1908/09 s. 683
  11. ↑ Jastrowitz M. Beitrag zur Pathologie der Hemiplegien. „Berliner klinische Wochenschrift”, s. 428–430, 1875.
  12. ↑ Ernst von Leyden, Moritz Jastrowitz: Beiträge zur Lehre von der Localisation im Gehirn und über deren praktische Verwerthung. Leipzig: G. Thieme, 1888.
  13. ↑ Holdorff B. Founding years of clinical neurology in Berlin until 1933. „Journal of the History of the Neurosciences”. 3 (13), s. 223–238, 2004. DOI: 10.1080/09647040490510524. PMID: 15370309.
  14. ↑ Jennifer M. Erickson, Davin K. Quinn, Edward Shorter. Moria Revisited: Translation of Moritz Jastrowitz’s Description of Pathologic Giddiness. „Journal of Neuropsychiatry and Clinical Neurosciences”. 28 (2), s. 74-76, 2016. DOI: 10.1176/appi.neuropsych.15080205.
  15. ↑ Jastrowitz M. Die Roentgen′schen Experimente mit Kathodenstrahlen und ihre diagnostische Verwertung. „Deutsche Medizinische Wochenschrift”. 22 (5), s. 65-96, 1896.