 | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
Moritz Litten (ur. 10 sierpnia 1845 w Elbing, zm. 31 maja 1907 w Liebensteinie) – niemiecki lekarz.
| |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
Moritz Litten (ur. 10 sierpnia 1845 w Elbing, zm. 31 maja 1907 w Liebensteinie) – niemiecki lekarz.
Studiował w Heidelbergu, Marburgu i Berlinie, doktoryzował się w 1868. Następnie przedsięwziął dwuletnią Studienreise, odwiedzając kliniki w Wiedniu, Pradze, Paryżu, Londynie i Edynburgu. Od 1872 do 1876 roku w Szpitalu Wszystkich Świętych (Allerheiligen-Hospital) we Wrocławiu, częściowo jako asystent Juliusa Friedricha Cohnheima, częściowo jako asystent na oddziale chorób wewnętrznych. Potem od 1876 do 1882 w berlińskiej Klinice Charité u Friedricha Theodora von Frerichsa jako Oberarzt. W 1876 roku w Berlinie habilitował się i został privatdozentem, od 1884 roku profesor tytularny.
Jego teściem był patolog Ludwig Traube (1818–1876).
Jako pierwszy opisał krwotok do ciała szklistego w związku z krwawieniem podpajęczynówkowym. W 1881 roku opisał ten objaw. Kilka lat później został on opisany przez francuskiego lekarza Alberta Tersona, i znany jest dzisiaj jako zespół Tersona. W 1880 roku Litten przedstawił jeden z pierwszych opisów zatoru paradoksalnego, u pacjenta operowanego w znieczuleniu ogólnym. Wybroczyny siatkówki towarzyszące infekcyjnemu zapaleniu wsierdzia, znane jako plamki Rotha, dawniej były określane jako objaw Littena.